Qəzəl 5265

روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5267

حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5269

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5273

ای از رخت هر خار را سامان بستان در بغلهر ذره را از داغ تو خورشید تابان در بغل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5274

گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5275

گر تشنه اسراری پیش آر شراب اولگر گنج همی خواهی می گرد خراب اول

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5279

روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 528

سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5285

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌امچون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5286

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌اممهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5289

بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5291

ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5295

مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌امتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5296

تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌امدر ترازوی قیامت خویش را سنجیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5300

گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌امکی به این هنگامه از بهر تماشا دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5302

عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5303

تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5304

سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5306

با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5307

داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5308

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5309

آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌امبیستون کان زمرد شد زآب تیشه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 531

می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.