Qəzəl 5312

شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5317

نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌امدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 532

تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5320

نیست از گردون غباری بر دل بی‌کینه‌امجلوه طوطی کند زنگار در آیینه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5327

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5329

راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 533

برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5332

گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5334

Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5336

چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5339

یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 534

از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5340

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5341

گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5342

یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5343

یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5344

گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5349

می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتمدست و پایی می‌زدم گر ساحلی می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5354

از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.