Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیممی رسد باده صافی ز کرمهای کریم
Qəzəl 94از سیهبختی نگردد دیده گریان برق رامیشود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را
Aftabi-tələtin tutduqca övci-irtifaAftabi-təl’ətin tutduqca övci-irtifa’,Qətli-əhli-eşqə tiği-qəmzədir ondan şüa’.
Bî-'âr gördün ise bizi ârî sanmagılBî-'âr gördün ise bizi ârî sanmagılKe'si tolu vir elümüze ârî sanmagıl
Qəzəl 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Qəzəl 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Bağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdimBağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdim,Gül görüb, yadın ilə çaki-giriban etdim.
İy sagun turnaları ve'l-mürselâtİy sagun turnaları ve'l-mürselâtCânumun şevki sana ve'l-'âdiyât
Qəzəl 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم
Qəzəl 132برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا
Hübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmişHübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmiş,Qəmi-eşqin məni-rüsvayi binamü nişan etmiş.
Nıgara oldurur bizi fırakunNıgara oldurur bizi fırakunBize tâkat komadı iştiyâkun
Qəzəl 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Qəzəl 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Ta ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmişTa ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmiş,Xişti-zərrinin səba fərşi-gülüstan eyləmiş.
Tolu vir sâkî çün fasl-ı hazândurTolu vir sâkî çün fasl-ı hazândurÂdem kanı degül hûn-ı rezândur
Qəzəl 486ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیمبه یک جرعهای ز جام به صد جم نمیدهیم
Qəzəl 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Aşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındırAşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındadır,Qanda olsam, ey pəri, könlüm sənin yanındadır.
Tâ va'de-i vaslı aramuzda geçer oldıTâ va'de-i vaslı aramuzda geçer oldıHicrânı deminden dahi hâlüm biter oldı
Qəzəl 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Qəzəl 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı varMəndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,Aşiqi sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Görsem ne hatâ ola aceb şol kırımınıGörsem ne hatâ ola aceb şol kırımınıÇinden key ise ki bilem anun karımını
Qəzəl 495طالبانی که اسیرند درین حبس بدنعیسی جان نشناسد ز گهواره تن
Qəzəl 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdirVəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?
Gel gel ki gönülümde kalmadı karârGel gel ki gönülümde kalmadı karârTîz gel ki yüregüme od düşdi yanar
Qəzəl 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Qəzəl 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما