Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
(İxtisarla)**“Mərcan suyu” qaynağın,
Qəsidə 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Adsız zirvəÇiynində qara mərmər,Neçə igid,
Qəzəl 70آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Vüsalda - hicranMəni görən kimi sən hönkürərəkAçdın qollarını...
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Novcavan ol pir ikən, dövran ki, canan dövridirNovcavan ol pir ikən, dövran ki, canan dövridir,Şad ol ey xəstə könül, kim, dərdə dərman dövridir.
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
Dördü nəOn altı gözəlin seyrinə vardım,Gözüm düşdü gözəllərin dördünə.
Hara yazaq?Uşaqlıqdan bilirəm ki, Yer kürəsindəNeçə faiz quru yer var, neçə faiz su
BorcVar əl borcu;Yüz aldın
Səngərləri sinələrdən qurdularFırtınalı dənizdə bir gəmi var,İçindəki mənəm, yoxdur avarım,
Qeyri sinayəBeş gəlmə sin ilən bir lam içindəOn dörddü cəmində qeyri sinayə.
Hərə özünü düşünür…Xalqını düşünən hanı,Hərə özünü düşünür,
Hər səhər, hər axşam kəsib yolumuHər səhər, hər axşam kəsib yolumu,Deyirsən, sevirəm, könül ver mənə,
RozəxanGet, axund, bir qara əbayə bürün,Bir əlin millətin cibinə uzat.
DağlılarAy Baba! Hər yerdə sənin əyyarların xəbər yazıb göndərirlər. Bircə dağlarqalmışdır. Onlardan heç kəs bir xəbər bilməyor. Çünki dağlılar öylə cəngavər
İlk yurdum, ilk nəğməmFikrim yolda, qərar tuta bilmirəm,Ötən günü heç unuda bilmirəm.
Kür, sənə bənzəyən nəğməm olaydı!Ey Kürüm, sanıram bir xoş nəğməsən,İndicə qopmusan min-min dodaqdan.
Sən düzə çıxandaElim başdan-başa yazdır.Əlimdə üç telli sazıdr,
Yarəb, bu od nə oddur kim, düşdü cismü canəYarəb, bu od nə oddur kim, düşdü cismü canə?Od düşdü bir ürəkdən bax cümleyi-cahanə.
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Bilmənəm məndən neçün ol sevgili canan küsübBilmənəm məndən neçün ol sevgili canan küsüb,Üzümə baxmaz dəxi, bir gözləri məstan küsüb,
Göl min il yaşadıGöl min il yaşadı səssiz-səmirsizNə bir bulaq gördü, nə də bir dəniz.
Qara dənizə sözüm var...Sənsiz nə gündüzüm var,Nə də ki, gecəm mənim,
Qəzəl 823Hicran düyünü qafilə oldu sinəm üstə,Sarban uyuyur, qafilə qalmış hələ düzdə.
Qəzəl 62Qismət olarmı vəslin bir gecə, ey dilaram?Nakam olan cahanda mümkünmüdür ala kam?
Qitə 2Həzrəti-Mustafa bütün səyinİşlədib, şər mülkün etdi bina.
Cami-Cəm, fəsil 51Bir ata oğula öyrətdi yaraq,Həm kəmər bağladı, həm verdi papaq.
Nigâra niçe ki ırağ isen bini ana durNigâra niçe ki ırağ isen bini ana durKi sen nerede olursan yönümüz ol yanadur