Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim qanadlarım var:Şirin-şirin arzular,
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan
Minbəd əgər mənimlə həbib olsa aşinaMinbəd əgər mənimlə həbib olsa aşina,Mən canımı yolunda onun eylərəm fəda.
UlduzlarBəzən titrəşərək parlayırsınızGöylər bağçasında lalələr kimi,
Bir də yazGecə-gündüz bulud keçir havalar,Belə getməz, əlbət, gəli bir də yaz.
Şövkət ƏləkbərovayaOxudun “Qarabağ şikəstəsini”,Ürəyim alışıb yandı közünə.
GətirməOnsuz da ömrümün xəzan çağıdır...Xəzanın üstünə xəzan gətirmə!
Qızıl ordu – ana fəryadıEy şəninə şer yazıb,Nəğmə qoşub,
Yaxşı danışarBir yaxşı məclisə yaxşı varanda,Yaxşı söhbət eylər, yaxşı danışar.
Vəzifə bu xalqa qənim kəsilib…Bu millət vəzifə dəlisi imiş,Şan-şöhrət «ölüsü», «rütbə» düşgünü.
Qəsr qurdum arzulardanQəsr qurdum arzulardanSəhər-axşam.
“Yoldaşım üçün göz yaşı”Getdin, niyə gəlmədin, həbibim?Ey vah, o nasıl yaman gedişdi.
Qaç baba!Yatma, dəxi gözlərini aç, a Babayi-Əmir!Təzə danosbaz çıxıb, qaç, a Babayi-Əmir!
Bir damlayamMənim azadlığım dumansız səma,Təzə dənə dolmuş tər sünbüllərdir.
İlk simfoniya1Təpələrin başından,
Həyat verəkSən təbiətə baxSarı, qırmızı, ağ,
Hər kim edərsə vərdiş eşqü səfayi-yarəHər kim edərsə vərdiş eşqü səfayi-yarə,Əvvəlcə ixtiyarı atsın gərək kənarə.
Kölgələnən qızıl dağlarKölgələnən qızıl dağlar görünür,Yaşıl ipək pərdələrin ardından.
Ol mahi-münəvvər ki, səhərdən gedəcəkdirOl mahi-münəvvər ki, səhərdən gedəcəkdir,Şəmi rüxi-pürnuri nəzərdən gedəcəkdir,
Necə tale məni etmiş dəNecə tale məni etmiş də pərişan sənsiz,Qalmışam həsrət ilə gözləri giryan sənsiz.
Ey boz çinar, xan çinarBu dünyaya gələndənGöz açıb səni gördüm,
Qəzəl 670Qurubdu məclisi güllər yenə gülüstanda.Çiçəkli süfrədi bu bağdakı xiyaban da.
Qitə 352Ey Xaqani, yaxşı bax yaradanın sirrinə,Nəqşəsində hər daşın min bir gizli sirr var.
Qəzəl 395Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar,Ki, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Cami-Cəm, fəsil 48Vaiz huriləri vəsf eyləyirdi,Yaxşı əməllərdən söz söyləyirdi:
Cân câna irmediyise ten tene irdi şükr anaCân câna irmediyise ten tene irdi şükr anaİşbu bizüm zemzememüz ten tene irdi şükr ana
Sirlər xəzinəsi, fəsil 19Əzəliyyət fərşində sürüb öz həyatını,Nə etdisə onunçun aldı mükafatını.
Qəzəl 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Qəzəl 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Nə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdırNə zəxmi-qəmzəsi, nə tiri-dilsitanımdır,Salan bu rəngə məni çeşmi-xunfəşanımdır.