Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Türk ədəmi-mərkəziyyət firqəsi “Müsavat”a ithaf*Birləşəlim, türk oğlu, bu yol millət yoludur,
Ğürbət məni zarü natəvan qıldı yenəĞürbət məni zarü natəvan qıldı yenə,Seylabi-sirişkimni rəvan qıldı yenə,
Şeir 137آن نشنیدید که یک قطره اشکصبحدم از چشم یتیمی چکید
Ərəbcə şeir 4یا المی منک الیک الفرارفی الم الحب بک الاصطبار
Məsnəvi 33پیش تر زان کِت غَضَب گردد عیاناز اَلِف تا یا اَلفبا را بخوان
Həqiqət acımı, dadlımı?1Derlər ki həqiqət acıdır, dadlıdır, amma,
YaddaşBir gün,bir saat,
And olsunAnd olsun dağların ağ suyu kimiO qırıq dalğalı gülüşlərinə;
Odlar vətəniKönlümün tərlanı qalxmış çövlana,Çıxmışam qoynunda yenə seyrana,
Hara qaçsın insan?Cana gəlmişik biz bu canan əlindənKi nə ins aman tapdı, nə can əlindən
KaruselFırlanır karusel bir təkər kimi.Daima fırlanan, dönən yer kimi.
Təzə başlanan ömürÖz köçünü çəkirdi qoca nənə qüruba,Yığılmışdı başına bütün qohum-əqrəba.
Gəldi sürahi məclisə, rəf eyləmiş niqabGəldi sürahi məclisə, rəf eyləmiş niqab,Nur eylədi bu məclisi-zərrinpər afitab.
Ehey!Hələbdə Nəsimiylə xəyalən görüş*Sənin dastanını qoyub yarıda,
Sən və mənSənin xəndan olur gül dodaqlarınOnda ki gözümdən yaşlar saçılır,
GöründüXublar küçəsinə güzar eylədim,Muraz1 bağçasının barı göründü.
SabirSabir, ey alami-xəlqə tərcüman!Ey hər anda kasə-kasə zəhr udan!
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Bilin sizZiyadlı elləri, çox salamım var,Oxuyub eşidin hamı, bilin siz.
Qürub çağı bir yetimGün qürub etməyə edirdi şitabKainata enirdi bir zülmət.
Tolstoyvarı(1-ci variantda)*O çəkdi tilovu
Tapardım səniDünyada ən gözəl anları beləƏbədi saxlamaq olmaz heç zaman.
Az gəlirSənin eşqin üçün inan, ey mələk,Ölməyə hazıram mənə az gəlir.
Haray, məmləkətimNə toya,nə yasa gedə bilirəm,Axı,necə gedim,yas içindəyəm…
SevgilimMən öz əski sevgilimi tanıram,O Misirdə qızıllanmış heykəldir.
Ey bəxt, nədir səndə bu əhval, bu halətEy bəxt, nədir səndə bu əhval, bu halət,Yoxdur sənə dünyada neçin azca fərağət?!
QibtəHeç kəsə paxıllıq etməmişəm,İstər cavan olsun, istər qoca,
Od ələnərGöyərməz qovrulmuş buğda,Bar verməz bağbansız bağ da.
Desəm dünya qədər...Desəm dünya qədər sevirəm səni, inanma,Desəm səma qədər sevirəm səni, inanma.
Nə üçünMən artıq nə yazım yurduma dair,Düşmən zəhər saçır, dostlar gizlənir.