Qazi Bürhanəddin · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Niçe bir ışkun ile yana gönülNe ola akl u cân u ya ne gönül
Yürekde gözlerinün yarasıdurYürekde gözlerinün yarasıdurGönül höd ışkınun bî-çâresidür
Gönül diler ki ire bir karîneGönül diler ki ire bir karîneYüzüm sarusı anadur karîne
Hüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmışHüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmışLebleri üsdine gönülüm içün kan yazmış
Tenden seni seven cânı âvâre gerekdürTenden seni seven cânı âvâre gerekdürPeyveste kaşun oh ata hemvâre gerekdür
Ayah toprağıyam nigârâ hevâdanAyah toprağıyam nigârâ hevâdanZihî bulmışam ben bu derdi devâdan
Akl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmışAkl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmışGönülüm gözi içinde seni inşân yazmış
Nigârâ gül yüzüne karşu lâle deste gerekNigârâ gül yüzüne karşu lâle deste gerekGönül ki zülfüni sever şikeste beste gerek
Cânını câna virmege yürek içinde cân gerekCânını câna virmege yürek içinde cân gerekYüreği kanı su olup gözleri suyı kan gerek
Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaÂşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaBu yolda başını saya samana kalmaya
Niçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebîNiçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebîGüneşi isdemeyem ben yüzün ile çelebî
Zî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilZî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilKi gelmiş ana hilkat ile hil'at-i kâmil
Senün ışkundan özge nola hâsılSenün ışkundan özge nola hâsılKi ol bâkî durur özgesi zâ'il
Hîç kişiden ışka inkâr olmadıHîç kişiden ışka inkâr olmadıKim ki bâzâr ise bîzâr olmadı
Işkun nigârâ gönüle cânî degül midürIşkun nigârâ gönüle cânî degül midürCevrün benüm bu cânuma cânî degül midür
Niçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam inceNiçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam inceNiçe va'deler kılurdun bana gönlümi alınca
Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiZülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiCân u dil oldı ışkı kuşı âşiyânesi
Bürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürBürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürLa'l-i lebin şerâb ider bağrı kebâb gösderir
Zülfüne düşen gönül serden geçerZülfüne düşen gönül serden geçerHâm ola şol söz ki anberden geçer
Geldi yine uş gülşene sad nâz ile gönceGeldi yine uş gülşene sad nâz ile gönceBülbül niçe sabr eyleye bu nâz ile gunca
İy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşİy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûşViy kaşları hâcib yüzi han kirpügi çavuş
Bana yalan di ger lebüni kanda benzedemBana yalan di ger lebüni kanda benzedemÂb-ı hayâtı ben şekere kanda benzedem
Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemDerdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemBağrumı delibenün sende görürem neyisem
Tolu vir ayağı bize erinme iy sâkîTolu vir ayağı bize erinme iy sâkîİçür ki bî-hod olalum boşaltma yasakı
Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürÖldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürIşkunla yayağam paşa lutf eyle at irür
Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaÂşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola
Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmYine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmKi zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm
Kanısın kanısın kanısın senKanısın kanısın kanısın senİy cânum yüregüm kanısın sen
La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıLa'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıKanını höd görürem kanı yüregüm kanı
Ben hatun gibi hâme yazmamışamBen hatun gibi hâme yazmamışamOl hatı hîç hâma yazmamışam