Cabir Novruz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ən dözülməz ağrılara, əzablara tab edirəm,Şeytandan ümid umuram, iblisə xitab edirəm,
Uğur olsun, gülə-gülə…Ey istəyim, ey ürəyim, məhəbbətim,Heyf sənə, heyf sənə, heyf sənə…
Təki səsin gəlsinSəsin gəlməyəndə qəm dəryasıyam,İnsan olmağıma şübhə edirəm.
Sevənləri qoru, dünyaMus: Oqtay Kazıminindir*Məhəbbət dərindən dərində olur,
Dünya bir nəğmə idiMus: Oqtay Kazıminindir*Dünya bir nəğmə idi, dünya bir yuxu idi,
Məni yad etməzMus: Oqtay Kazıminindir*Neçin mənim qara giləm,
Səni gördümMus: Oqtay Kazıminindir*Yel toxundu yarpaqlara,
İttiham poeması…ISizdən soruşuram, sizdən,
Ölüm-olum vaxtı gəlib…Vətənimiz, millətimiz ağrı çəkir,Günlərimiz ağır ötür, ağır keçir…
Bir nisgilli elim qalırÖmrün günün cəfasından,Odum keçib,külüm qalıb…
Sən ey millət qəhrəmanıMillətin ağır günündəA millətin nankor oğlu,
XalqTaci-taxt axtaranlar kəslər əlində,Daim bir hədəfdi, bir nişandı- XALQ…
Bəs mən hara gedim, babam…Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Bir də,bir də doğmayacaq məni anam…Bu ağ saçlar bir də qara olmayacaq,Bir də kimsə görməyəcək məni cavanam…
Ömür evi qaçhaqaç, qovhaqovdur…Ömür evi qaçhaqaç, qovhaqovdur,Qoyulubdur tağı, himi yarımçıq.
Özümə yamanlıq edən adamam…Bu dövrün adamı deyiləm ki, mən,Çox köhnə adamam, qədim adamam…
Nə böyük səadət varmış, dörd divar içində…Nə ki, gücüm vardı yığdım,Minlərlə lal-kar içindən…
O bütün canlılara müştəridirƏvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Yuxun şirin olsun sənin…Sən gör harda, mən gör harda,Dərd soldurdu, gülüm, səni…
Bu nə cürə məhəbbətdiÖzü yandı, özü söndü,Bu nə cürə məhəbbətdi?
Adam da adamı bu qədər istəyər...Deyirlər sevginin öz dövrü, yaşı var,Peşiman oluram baxanda güzgüyə...
Ölmək hüququndan qeyri…Ölülər sağ, sağlar ölü,Bu nə cürə zəmanədir…
Görəsən, hara gedirik…Sular elə bulanıb ki,Çirkin, təmiz bilinməyir…
Mən bəşərdə çox sifətlər görmüşəm…Ta inamım qalmayıbdırBir kəsə…
Hansı haqla daşıyırsan bu adı sən…Dünya bərqərar olandan bəri ulu insan*adına ləkə gətirənlər və kölgə salanlara*
Arzuların ən yaxşısını buluddaArzuların ən yaxşısını buludda,Ən ün yetməz, ən əl çatmaz diyarda…
Pulu olmayanı saymırlar, oğlumƏzizim Müşviqə.*Pulla qiymət verir hamı insana,
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
Hələ ki, sağam, gəl, gör məni…Sanki yer adamı deyiləm,Olsa da o mənim yurd-yuvam…