Cabir Novruz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dağlar, sizdə nəyim qaldı, gəncliyim,Gəncliyimi bir də mənə qaytarın.
Bir anam, bir də nəvəm Təbrizə…Qopur ürəyimdən sonuncu nida,Sonuncu hıçqırıq, sonuncu nəfəs…
Qurban olum dualarına…Ay ana, düşürsən tez-tez yadıma,Təzədən dönürəm uşaq oluram.
Adım gəldi bu dünyayaYığırdım ömür köçümü,Adım gəldi bu dünyaya.
Görməyirsən, dağlar necə ağlayır...Bahar günlərində dostum Əbülhəsən, sehrkar qarmonçu Aftandil, Xızı mahalının onlarlabərbad olmuş qədim yurd yerlərindən biri – Xanagə kəndini ziyarətə getdik... Gördüklərimiz uçuq
Eşq-məhəbbət ölməyəcəkXalqlar üz-üzə dursa da,Eşq-məhəbbət ölməyəcək...
Gecikmiş məhəbbət mahnısıSən gizli gəlmisən ömrümə, inan,Bu gizli eşq ilə yaşayacağam.
Öz doğma yurdunda qaçqınlarYurd-yuva həsrəti çəkirlərÖz ana yurdunda qaçqınlar.
Hərbin əsil faciəli qəhrəmanı analardır…Ən birinci anaları didir, yeyir müharibə,Ən birinci analara dəyir onun güllələri…
Dəli kimi bayılmağım gəlir hərdən…Dava gedir məmləkətdə, qanlı dava,Dava ilə nəfəs alır bu el, oba.
Nə gündəydi, indi qalıb nə günə…Nə gündəydi, indi qalıb nə günə,Gözdən düşüb gözdə olan-bu millət.
Vəzifə bu xalqa qənim kəsilib…Bu millət vəzifə dəlisi imiş,Şan-şöhrət «ölüsü», «rütbə» düşgünü.
Aman Allah, mənə qiymət verənə bax…Aman Allah, aman Allah,Mənə qiymət verənə bax…
Yarı-yarı, bütöv-bütövÇox şeyimiz bütöv deyil,Çox şeyimiz yarı-yarı…
Sağlığında qiymət verin insanlara…Bir arzum, ay adamlar, qoyun deyim,Sağlığında qiymət verin insanlara,
Arzum qalxdı zirvələrə quş təkiArzum qalxdı zirvələrə quş təki,Uçub getdi soraqlaya bilmədim…
Anam, can vermə, can vermə…Əziz anam, canım, gözüm,Anam, can vermə, can vermə.
Yaxşıların itkisinə dözə bilmirəm…Zülmət çökdüGöylərimin asimanında,
Sənin ölümündən sonra, mənim ölümümdən sonra…İtib yollarımın yolu,Sənin ölümündən sonra…
Səfura getdi, Səfura gəldi…Səkkiz il öncə ömür yoldaşım dünyasını*dəyişdi. Uzun həsrətdən sonra qız nəvəm*
Qızıl anam qızılgül anam…Mənim qızıl anam,Qızılgül anam.
Ərzin ən əvəzsiz, ən saf insanı…Səsin qulağımda, adın dilimdə,Gəzdim Mərdakanı, İbrahim dayı.
Sona çatan əsrimizin mən sonuncu şairiyəmMən söz ilə görünərəm, ayrı donda görünmərəm,Onun,bunun ətəyində sürünmərəm.
Nə zamandır mən söz ilə dolanıram…Şer acıyam…Hər şeyimi as yazıram…
Amma ki, bizimkilər heç onlara bənzəməz...Mən şairlər tanıram, baş əyməyir bir kəsə,Amma ki, bizimkilər heç onlara bənzəməz...
Neçə təzə şair gələr bu dünyaya...Sal qayayam, yoğrulmuşam qüdrət ilə,Heç bir rüzgar bu səfimi yara bilməz.
Mən bilirdim qorxuludur böyük eşq…Çoxdan idi gözləyirdim bu günü,Mən bilirdim bunu belə olacaq…