Fikrət Sadıq
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Silahına,Allahına,
Qum saatıQum saatı görmüsənmi?İçi narın qumla dolu,
BaşaqDava vaxtı –çörək qıt olanda
AvtoportretBir zamanlar işıqçı olmağımla fəxr edirəm«İşığın yaşı» poemasından bir parça
KitabVar oldu ki, tabgətirərsən hər əzaba
Kitab atılmazBəzi kitabxanalardan kiril əlifbası ilənəşr olunan kitablar atılır
Yetim əlində qoğal əcayibƏlidə var, Vəlidə var – çox əcəb!Elə ki, məndə oldu,
Bir dəstə yağışBir yağış – insanın göz yaşıdır,Yağmağa hazırdır hər an.
Qara şamaxısının ucu ilə«Qara şamaxısının ucu ilə…*gözünün yaşını sildi»*
Rahat yaşamağı sevənlər üçün«Şəhərin mərkəzində rahat yaşamağı sevənlərüçün 14 mərtəbəli bina tikilir» (telereklam)
3+1 (Üç üstə gəl bir)Bu daşı biz qaldırmışıq,Hər küncündən birimiz yapışıb.
Sonra neynirəmOn ildən sonra tapılmış qoşma*İndi, çıxart məni, bu sıxıntıdan,
Bir umu-küsüSən xalq şairi ol, canın sağ olsun,Qara camaatın şairiyəm – mən.
Möhür – siyahıHər məşhur idarədəBir möhür-siyahı var.
Şair olubGiziroğlu Mustafa bəy şair olub,Bunu görcək mən əl çəkdim şairlikdən.
1. Məzunlar gecəsiMəni dəvət ediblərDoğma məktəbə yenə.
2. «Daşlı» bağYadındamı, o illər,Yadındamı, «Daşlı» bağ?
Əks-sədaÖmür-gün yoldaşımaMən çox arzuma çatmışam,
Bir cüt işıq teliGecələrin birində göyə baxdım,Ulduzlara uçmaq istədim.
YerdəyişməLap «Sazəndələr» kimiİlin, günün bu çağında,
Son şeirDöyüşdə ölmədim, deyəm,Bayrağı örtün üstümə.
UcbatındanDoğru idik, yalan olduq,Yalan vədə ucbatından.
DeyiləmOğlum Orxan Fikrətoğluna*Göydən Yerə baxılsa, mən
Özüm – özüməSöz dilinin ucundasaQorxma dillən, din saxlama!
Biz – sərnişin, dünya – qatarKimsə yaxşı demiş, qardaş –«Biz – sərnişin, dünya – qatar».
ÜrəkBir yandan yorulmadanDamarlara güc vurur.
OlmazKörpə ikən ağlamasan,Səni atıb-tutan olmaz.
Gərək özün qocalasanÖzün qocalasan gərək,Qocalıq nədir biləsən.
Daha bir gəraylıTələbəlik illərindən bacı bildiyimMəryəm xanıma
DuaOğlum Orxana*Məbədi – Yer kürəsi,