Məhəmməd Füzuli · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Pəriüzlü gözəllərin sevgisindən necə bir an uzaq olum,Dünyaya bir iş üçün gəlmişəm, işsiz necə olum?
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 357Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 360Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndən,Olub qəm bəstərində cismü can bimar uzaq səndən.
Qəzəl 365Sinə içrə qəlbimi divanə etdi eşqi-yar,Bağlanıbdır payinə can riştəsi zəncirvar.
Qəzəl 367Könül ələmlərini mən verim xəbər, sən eşit!Xəbərsiz olma qəmimdən, bu pəndi məndən eşit!
Qəzəl 369İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah,Sözün sübutu üçün olsun əldə iki güvah.
Qəzəl 373Gəlib keçdin, yolunda gör necə bu xaki-sər qalmış,Deyil gözlər, sənin addımlarından bir əsər qalmış.
Qəzəl 394Kuyi-yarə meyl edib, ey göz yaşım, axdınsa gər,Çatmadın hərgiz muradə, vermədin heç bir səmər.
Qəzəl 407Ey könül, vəsf eylədin dilbərləri bunca, yetər!Gah günəş adlandı şerində gözəl, gahi qəmər.
Qəzəl 4Sənin feyzi-vücudunla işıqlanmış bütün aləm,Kəmali-qüdrətindəndir ki, torpaqdan durub Adəm.
Qəzəl 25Gəl alma qəlbimi məndən, nəsibim qəm olar, canan!Zəifdirsə vücudum, bil, ağırdır möhnətim dağdan.
Qəzəl 27Qoşa zülfünü cəfa vermək üçün düyünlədin,Yer üzündən vəfa rəsmini sildin.
Qəzəl 30Cəmalın bir günəş tək parladı, nəm qoymadı canda,Daha yaş tökməyə yoxdur təvan bu çeşmi-giryanda.
Qəzəl 42Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub,Feyzi-məxsusdur ol, aləmi-baladən olub.
Qəzəl 51Kirpiyimdən qan sızar şamü səhər, bilməm neçin?Canımı üzməkdədir sonsuz kədər, bilməm neçin?
Qəzəl 56Sübhədək yatmayıram, yoxdu qərarım gecələr,Qəmü qüssəndir işim, nazlı nigarım, gecələr.
Qəzəl 89Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş,Iki üftadəni bu hal necə gör mehriban etmiş.
Qəzəl 90Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Qəzəl 119Ləl dodağının mücrüsündə yüz dərdin əlacı var,O, bizə möhtac deyil, bizim ona yüz ehtiyacımız var.
Qəzəl 124Ahım edəndə cilvə olur dar fəzayi-çərx,Axır keçər gedər səni ahım, səmayi-çərx.
Qəzəl 125Könlümə xoşdu mənim sevgili canan, ey şeyx!Deyiləm körpə ki, mən aldanam asan, ey şeyx!
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
Qəzəl 169Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.
Qəzəl 170Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.
Qəzəl 173Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 177Aşiqlikdə bir sevgilinin qəmindən başqa bir işim qalmadı,De, ağıl başımdan getsin, onunla bir işim qalmadı.