Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yandı göydə ulduz, ay, bir ah çəkdim dün səhər,Qorxuram bu gecə düşsün ərşə ahımdan şərər.
Qəzəl 290Aşiqəm, bir sənəmi-laləüzarım vardır,Bir də sevdalı başım, qəlbi-figarım vardır.
Qəzəl 293Mənim cahanda ki, bir yari-gülüzarım yox,Işim ki, yox, burada qalmağa qərarım yox.
Qəzəl 299Aləmin az-çoxunu atmışıq, olmaz qəmimiz,Yemərik qəm, ola gər artığımız, ya kəmimiz.
Qəzəl 301Sinədə yüz gizli dərdim qaldı, canan, əlvida!Qəm dağı köçdü qapından, getdim, ey can, əlvida!
Qəzəl 302Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana!Səni gördükdə cismimdən əsər mən görmərəm əsla.
Qəzəl 310Mən uşaq tək ağlamaqdan başqa aləm bilmirəm,Dərdimi bir kimsə bilməz, mən özüm həm bilmirəm.
Qəzəl 315Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim,Güli-sədbərgi-bahari-qəmi-eşq oldu tənim.
Qəzəl 317Özümə söz verdim ki, daha faydasız bir iş görməyim,Cəfakar gözəllərə sarı getməyim.
Qəzəl 325Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım,Aydın ola, kaş sənlə də bu suzi-nihanım.
Qəzəl 329Görəndə ruyini ayə necə baxım heyranKi, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Qəzəl 332Heç zaman sən özünü tabei-əğyar eləmə,Yenə bu aşiqi-sövdazədəni xar eləmə.
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 336Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.
Qəzəl 341Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun,Tale belə, zəmanə elə, dərdü qəm füzun.
Qəzəl 345Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.
Qəzəl 348Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can,Tərk qılmaz ruhumu sevdasının dərdi, inan!
Qəzəl 351Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən,Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.
Qəzəl 362Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda var,Açmamış bir qönçədir, gülbərgi-pünhan onda var.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 380Sən mənə yar olalı baisi-azarımsan,Dözməyim mən necə azarına kim, yarımsan.
Qəzəl 391Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar,Hər kəsin bəxt ulduzu bir yerdə mütləq parlayar.
Qəzəl 392Mənə rəhm eyləyib gəldin, rəva gördün sitəm, getdin,Gəlib bihuş qıldın, huşə gəldim, ey sənəm, getdin.
Qəzəl 398Könüldə gizli olan dərd odum alışmış əgər,Nə xoş ki, eşq nihalım gül açdı, verdi səmər.
Qəzəl 404Yusif hüsnündən utandı, mənzili çah oldu, çah,Hüsndə yoxdur tayın aləmdə, ey rüxsarı mah!
Qəzəl 406Bir baxışla qıymadın xoşhal ola bu binəva,Vurmadın, ta rahət olsun, cisminə tiri-bəla.
Qəzəl 409Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Qəzəl 19Bahar əyyamıdır, gəlməz, nədəndir, şurə bülbüllər,Məgər düşmüş lətafətdən könüllər şad edən güllər?
Qəsidə 22Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.
Qitə 22Sözüm olduqca çoxdur aləmdə,Yaxşısın yox, pisin görür düşmən.