Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شبی رِقّتی داشتم در نمازبه معبود میکردم افشای راز
Saqinamə, fəsil 15شبی داشتم مطربی همنشینوزو بود بزمم چو خلد برین
Qıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərzQıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərz,Surəti-halın bu viran mülkün et sultanə ərz.
Dil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuşDil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuş,Nola cürmi ki, asılmasına fərman olmuş.
Dün könül dildarə şərhi-qəmi-pünhan etdiDün könül dildarə şərhi-qəmi-pünhan etdi,Cəm ikən, könlünü bir parə pərişan etdi.
Dürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəmDürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəm,Etibarım yox, ayaq toprağı bir üftadəyəm.
Ey əsiri-dami-qəm, bir guşeyi-meyxanə tut!Ey əsiri-dami-qəm, bir guşeyi-meyxanə tut!Tutma zühhadın müxalif pəndini, peymanə tut!
Rübai 53بنمود رخت بنفشه باغیست مگرشد انجمن افروز چراغیست مگر
Eşq ətvarın müsəlləm eylədi gərdun manaEşq ətvarın müsəlləm eylədi gərdun mana,Bunca kim, yıldı-yügürdü, yetmədi Məcnun mana.
Əzəl katibləri üşşaq bəxtin qarə yazmışlarƏzəl katibləri üşşaq bəxtin qarə yazmışlar,Bu məzmun ilə xət ol səfheyi-rüxsarə yazmışlar.
Yıxdı saqi bir əyağ ilə məni-əfkarıYıxdı saqi bir əyağ ilə məni-əfkarı,Bir təpik eylədi viran, bu kühən divarı.
Ləblərin tək ləlü ləfzin tək düri-şəhvar yoxLəblərin tək ləlü ləfzin tək düri-şəhvar yox.Ləlü gövhər çox, ləbin tək ləli-gövhərbar yox.
Mərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağıMərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağı,Söndürmə öz əlinlə yandırdığın çirağı.
Möhnəti-eşq, ey dil, asandır deyib, çox urma lafMöhnəti-eşq, ey dil, asandır deyib, çox urma laf,Eşq bir yükdür ki, xəm olmuş onun altında qaf.
Müjəm sərçeşmələr mənzil qılan aşüftə məcnundurMüjəm sərçeşmələr mənzil qılan aşüftə məcnundur,Anunçun bəsteyi-zənciri-seyli-əşki-gülgundur.
Müxalif dövrdən, gülgyn şərabı qanə dəgşirdimMüxalif dövrdən, gülgyn şərabı qanə dəgşirdim,Sürudin çəngü udun, naləvü əfğanə dəgşirdim.
Rəhm et, ey şəh, məni-dərviş çəkən ahlərəRəhm et, ey şəh, məni-dərviş çəkən ahlərəKi, gəda ahı əsər eylər olur şahlərə.
Riştədir cismim ki, dövri-çərx vermiş tab onaRiştədir cismim ki, dövri-çərx vermiş tab ona,Mərdümi-çeşmim düzər hərdəm düri-sirab ona.
Səba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdinSəba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdin,Təni-məhzunə candan, canə canandan xəbər verdin.
Can vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candırCan vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candır,Eşq afəti-can olduğu məşhuri-cahandır!
Əşrəqət min fələkil-behcəti şəmsün və bihaƏşrəqət min fələkil-behcəti şəmsün və biha,Mələəl-aləmə nurən və sürurən və bəha.
Tilismi-gənc üçün bin ismi-ə’zəm yad tutdun, tut!Tilismi-gənc üçün bin ismi-ə’zəm yad tutdun, tut!Tilsimi sındırıb, gənci töküb, ismi unutdun, tut!
Ol mişk bu qəzalə ixlasım eylə vazehOl mişk bu qəzalə ixlasım eylə vazeh,Bəlliğ, səba, səlamən miskiyyətər-rəvayeh..
Çeşmi-surətbazimə müjgan səfi həngamədirÇeşmi-surətbazimə müjgan səfi həngamədir,Qanə batmış hər müjəm bir şuxi-gülguncamədir.
Gah gözdə, gəh könüldə xədəngin məkan tutarGah gözdə, gəh könüldə xədəngin məkan tutar,Hər qanda olsa qanlını, əlbəttə, qan tutar.
Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülbün üzrə qönçə, lə’li-xəndanınca var?
Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olurHüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur,Hüsn nə miqdar olursa, eşq ol miqdar olur.
Xəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsızXəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsız,Gərçi derlər çəngdən çıxmaz tərənnüm tarsız.
Təriqi-fəqr tutsam təb’ tabe’, nəfs ram olmazTəriqi-fəqr tutsam təb’ tabe’, nəfs ram olmaz,Qina qılsam tələb, əsbabi-cəm’iyyət təmam olmaz.
Xaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsXaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsKim, paybusi-yarə qaçan bula dəstrəs.