Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Od vurmuş bu dərdli qəlbimə o yar,Ah, onun nə qədər daş ürəyi var?
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Qəzəl 70Məhi-dəllakim olub ayineyi-əhli-nəzər,Seyd edir ayinə tək hər kəs ona baxsa əgər.
Rübai 70Qovur yaxınlığın ürəkdən qəmi,Elmin bir dəryadır, vücudun gəmi.
Rübai 71Eşqinin əsrarı saxlanır canda,Ürək də eşqinlə yaşayır, can da.
Qəzəl 73Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim,Aşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.
Rübai 73Ey şam, didələrin hər gecə bidar,Ürəyin odludur, gözlərin ağlar.
Qəzəl 74Hicran günündə hali-dili-zar olar çətin,Gər bilməsə bu halımı dildar olar çətin.
Qəzəl 77Halım hər an sənin eşqində digərgun olmuş,Şərh edim halımı, bir gör necə məhzun olmuş.
Rübai 78Elm ilə, ədəblə tapılar şərəf,Mirvarı olmasa, nə lazım sədəf?
Qəzəl 79Səndən, gözəl, yaxşılıq şivəsini bilən büt yoxdur,Elə bir pəriüzlü ki, məni sənin əlindən qurtara yoxdur.
Rübai 79Ömrün əziz ikən, təbin tazə-tər,Dünya zəncirinə bağlanma hədər.
Rübai 81Aşiqin gözləri giryan olmalı,Aşiq avareyi-dövran olmalı.
Qəzəl 83Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə,Gözdən bu qarə getmədi seylabi-xun ilə.
Rübai 91Qaranlıq könlümü münəvvər eylə,Hər işi sən mənə müyəssər eylə.
Qəzəl 92Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.
Rübai 93Xoşdur sənlə edəm bir seyri-çəmən,Dola göz yaşımla ətəyim həmən.
Rübai 99Bu insan övladı olur hər andaZəmanə cövründən ahü fəğanda.
Qəzəl 102Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.
Rübai 105Ya Rəb, and verirəm Peyğəmbərə mən,Rəsulun məzarı xatirinə sən
Qəzəl 120Günah mərəzlərinin cümləsinə sənsən əlac,Şəfisən, hamı aləm şəhaətə möhtac.
Qəzəl 122Əksi-ləbinlə könlümü al qan edir qədəh,Dərddən yanıqlı qəlbimi büryan edir qədəh.
Qəzəl 134Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə,Kuyində, sevgilim, ola başım fəda sənə.
Qəzəl 136Daha üftadə bizi sevgili canan diləyir,Varmı bundan da ağır gün kim, o sultan diləyir.
Qəzəl 137O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi,Özün könlüm kimi dərdə, bəlayə mübtəla etdi.
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.
Qəzəl 152Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir,Bizi incitmək üçün bir yeni canan gətirir.
Qəzəl 153Qəsd eləyib canımıza, aşiqə etməyin cəfa.Eyləməyin cəfa əgər etməsəniz də siz vəfa.
Qəzəl 155Yar kuyində çəkir bəxtim məni biixtiyar,İxtiyarım qalmayır, halım olur çox biqərar.
Qəzəl 157Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman,Bilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.