Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Könlümün dərdinə dildar dəva etməyəcək,Mənə bir mərhəmət ol mahliqa etməyəcək.
Qəzəl 183Könül, istərdim ol məhru bizə eldən nihan gəlsin,Ona, qorxum budur kim, bədnəzərlərdən ziyan gəlsin.
Qəzəl 187Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə,Həsədimdən, gözüm olsa, yenə düşməndi mənə.
Qəzəl 193Səni görcək ürəyim yanmadı, xəndan oldu,Necə Ibrahimə od bağü gülüstan oldu.
Qəzəl 201Ey könül, yarı istə, candan keç!Uyma bu varlığa, cahandan keç!
Qəzəl 202Oynamaqçün hər uşaq qəlbimi bir yanə çəkər,Könlüm ətfalə qocaykən məni baziçə edər.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 205Ey üzün gülşəni gülzari-cahandan rəna.Nə qədər var güli-rəna üzün ondan rəna.
Qəzəl 207Cism xak oldu, qəmin munisi-candır hələ də,Yandı qəlbim, üzünə can nigarandır hələ də.
Qəzəl 221Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən,Eylə risva qıldı, oldum xar mən, biçarə mən.
Qəzəl 235Hüsn bağı gül camalından alıbdır ziyvəri,Fəth olunmuş kirpiyin tiğilə eşqin kişvəri.
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Qəzəl 255Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Qəzəl 259Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan,Sinəmə basdın kamanı, qibtədən odlandı can.
Qəzəl 263Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim,Yüyürdüm ol qədər kim, torpağından tutiya etdim.
Qəzəl 272Gül camalından uzaq hər yerdə yatdım, ey nigar,Göz yaşım axdı, çəkildi dövrəmə gildən divar.
Qəzəl 278Zülfünün hər bir tükü can riştəmə bağlandı yar,Hər yerə zülfün çəkər, canım gedər biixtiyar.
Qəzəl 297Fədakarlıqda şəmi-bəzmi-canandan deyildim kəm,Nədir, aya, günahım kim, sayılmam bəzminə məhrəm?
Qəzəl 312Gəzirkən kölgə kuyində məni rəşk etdi sərgərdan,Səni görməkliyə onda göz olsaydı, verərdim can.
Qəzəl 324Mən ona naləylə izhari-qəmi-dil etmişəm,Ağlaram, çün nalədən mən kam hasil etmişəm.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 344Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qıl,Lütf et, gözəlim, dərdi-dilə çarə əta qıl.
Qəzəl 347Göstərirsən üz ki, xurşidi-cahanara budur,Aləmə sən od vurursan, rəsminiz guya budur.
Qəzəl 352Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən,Nəzər qıl, şəm tək yannam, sən olma bixəbər məndən.
Qəzəl 354Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Qəzəl 368Ey məst, bil ki, bir mənəm eşqində xunciyər,Mən bihuşam səninlə, barı olma bixəbər.
Qəzəl 372Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.
Qəzəl 377Ya rəbb, o dərdsiz dərdimə dərman edər, ya yox?Bir dərdə düçarəm, ona çarə edər, ya yox?
Qəzəl 400Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
Qəzəl 401Zülmət gecədə bizlərə rəhm eyləmədin, yar,Məhşər gününə etməmisən sən məgər iqrar?