Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.
Rübai 68Qəsri vücudumun sənindir, canan,Orada olsun qoy eşqin hökmüran.
Qəzəl 72Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddan,Tərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Qəzəl 76Könlümün şadlığıdır, qəlbimə sultandı qəmin,Gözümün pərdəsidir pərdeyi-xaki-qədəmin.
Rübai 80Eşqdir hər iki dünyaya ziynət,Eşq ilə dolanır bütün təbiət.
Rübai 84Xəyal məclisimə şamdır o camal,Sənin xəyalından ayrılmaq mahal.
Qəzəl 93Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar,Düşün məni nə qədər incidirsən, ey dildar!
Qəzəl 96Könlümün ayinəsin sındırdı ol ziyba mənim,Arizusu qəlbimin baş tutmadı əsla mənim.
Rübai 97Rahatlıq istəsən etmə arzu-kam,Kam almaq istəyən olmaz ki, aram.
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.
Rübai 100Aləmdə yaşayan bir güruh adam,Cahanın camiylə məst olmuş tamam.
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Rübai 103Dedim: hər baxışla, ey sənəm, nədənQəlbimə vurursan qəmzə oxu sən?
Qəzəl 112Hər kimin ki, qəlbi var, bir simbər cananı var,Simbər cananı varsa, dideyi-giryanı var.
Qəzəl 113Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir,Bir dəfə sormadın ki, bu qəm nə, bəla nədir?
Qəzəl 114Şöhrətim artdıqca eşqimdə, adın şöhrət tapar,Etibarım getsə əldən, sən taparsan etibar.
Qəzəl 118Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs,Tez tutuldu dili, qəhrindən edər yar ilə bəhs.
Qəzəl 121Dərdinə əğyarın etmiş yar əlac,Qibtədən məndə dəyişmişdir məzac.
Qəzəl 126Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər,Tutar bu gizli qəmi-eşqdən yəqin o xəbər.
Qəzəl 129Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar,Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.
Qəzəl 131Nə yaxşıdır nəzərimdə o gülüzarın ola,Verən ziya gözümə arizi-nigarın ola.
Qəzəl 141Məşşatə o qıvrım saçın hörüyünü ələ aldıqda,Əlinin qısqanclığından Çində nafənin qarnı sancılanar.
Qəzəl 150Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida,Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Qəzəl 162Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən,Necə xəlvətdi o yer, gəlməyirəm xatirə mən.
Qəzəl 163Yel atıb pərdəni görcək üzün, ey simbərim,Kəsilib səbrü qərarım, yox özümdən xəbərim.
Qəzəl 168Ayinədə əksim özümə bir nəzər etdi,Əhvalımı göz yaşı töküb didə tər etdi.
Qəzəl 172Yar üçün yar gərək təneyi-əğyar çəkə,Cövri-əğyari gərək, şübhəsiz, hər yar çəkə.
Qəzəl 179Xoş ol ki, ney kimi hər bəndimi cida edələr,Nəinki mane olub naləyə cəfa edələr.
Qəzəl 184Hər kəsin dildə qəmi-simbəri olmuş ola,Xoşdur eşqində onun çeşmi-təri olmuş ola.
Qəzəl 196Kuyinin sakiniyik biz, diri olsaq nə qədər,Xaki-kuyəm, başımız göylərə yüksəlsə əgər.