Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dostdan istədiksə arizu, murad,Vədəylə bir ümid vermədi, heyhat!
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qəzəl 53Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!
Qəzəl 54Yarın hicrində yenə gözlərim ağlar bu gecə,Sən sön, ey şəm, mənim ağlamağım var bu gecə.
Qəzəl 62Ey ay üzlüm, qamətin sərvi-xuramandır mənə,Sərv boylum, ay üzün şəmi-şəbistandır mənə.
Rübai 63Göz yaşım göstərir nədir qəmi-yar,Odu şöləsindən anlamaq olar.
Qəzəl 97Könül vüsalının zövqünü tapmaqla saqi və sağərdən keçdi,Səfalı xəlvətinin həmdəmi olub, aydan, günəşdən keçdi.
Qəzəl 104İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.
Qəzəl 127Açar düyünlərimi açsa bəlkə naleyi-zar,Açılsa nalə yolu, işdən hər düyün açılar.
Qəzəl 130Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmazKi, seyli-əşki rəşkindən üzə biixtiyar açmaz.
Fəqr mülki təxtü, aləm tərki əfsərdir manaFəqr mülki təxtü, aləm tərki əfsərdir mana,Şükr lillah, dövləti-baqi müyəssərdir mana.
Qəzəl 197Üz çevirmə, sevgilim, məndən, çəkərsən dərdi-sər,Hərdən ahımdan mənim qoy çəkməsin qəlbin kədər.
Qəzəl 198Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilir,Neyləyim, dərdlərimi az edir izhar, bilir.
Qəzəl 225Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan,Vəfanı səfheyi-ixlasə nəqş qıldı zaman.
Qəzəl 228Cəhənnəmdən verir aşiqlərə hər gün xəbər vaiz,Cahanda görməmişdir başqa yer mütləq məgər vaiz?
Qəzəl 232Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən,Sənin cövlanın almışdır inani-ixtiyar əldən.
Qəzəl 261Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhanKi, sözdən özgə tapılmaz bu aləm içrə nişan.
Qəzəl 286Dostlar, əlimə keçdi axtardığım o gövhər,Könlüm nəyi dilərdi, oldu ona müyəssər.
Qəzəl 289Könül ayinəsində əks olan, ey məhliqa, sənsən,Unutsan da məni, bil, xatirimdə daima sənsən.
Qəzəl 291Qapından toz kimi bir an ayırsa cismimi yellər,Başım əflakə də çatsa, könül kuyinə meyl eylər.
Qəzəl 306Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişanKi, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.
Qəzəl 405Bəsindir, ey fələk, etdin zəbunü xar məni,Büküb də qəddimi qıldın qəmə düçar məni.
Hədisi-ərbəinMüqəddiməNasixi-əqavili-mənqulə və ətəmmi-əhadisi-məqbulə ki, əshabi-fəsahət nəqşi-səhifeyi-e'tibar edib, ərbabi-bəlağət tərzi-cərideyi-ixtiyar edərlər ol münşiyi-ərqarai-hikmət və mümliyi-əhkami-qüdrət həmdidir ki, kəlimati-nəsayeh məzmun və nükati-məaniyi-məknun möcizbəyani-rəsulinə cari edib dəsturül-əməli-sükkani-səradiq tə'yin və nəsbül-eyni-ümmali-məsalihiddin etmiş. Səlləllahi əleyhi ve alihi və əshabihi əyyidnən mim həmləti ə'lami ulumihi və nəqlət ehkami adabihi.
Bu, Leylinin anasına vəsiyyət etdigidir və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMə'budinə ərz qıldı razın,Bildirdi könüldəki niyazın:
Canə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gülCanə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gül,Dözmək içün hicrinə düzdüm dəmirdən bir könül.
Rübai 2ای معرفتت وسیله خلقت مالطف تو خمیر مایه طینت ما
Rübai 3گر اهل دلی بده رضایی بقضااز دایره رضا منه بیرون پا
Qitə 9Cəmalü hüsnünə ey daima olan məğrur,Nədən cünun bu qədər səndə əqlə qalibdir.
Qəsidə 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Rübai 13Ya Rəb! Arzumuzu özün et rəva,Kömək et, mənalı söz edək inşa.