Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çəkir eşqin məni hərdəm yeni bazarə yenə,Dikmisən göz niyə bəs başqa xiridarə yenə.
Qəzəl 211Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər,Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.
Qəzəl 214Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır,Hamı sevir, nə mənim təkcə nazlı yarımdır.
Qəzəl 223Həmdəmin heyrətdir ancaq, ayrı düşsəm yardən,Neyləyim, əfsus kim, heyrətdəyəm hər kardən.
Qəzəl 237Tərk etdi yar, etdi məni biqərar eşq,Şamü səhər olubdur işim ahü zari-eşq.
Qəzəl 240Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.
Qəzəl 243Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil,Bu qəmli könlümün halından olma gəl qafil.
Qəzəl 244Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni,Qəlb gözdən, göz könüldən hər zaman istər səni.
Qəzəl 247Sabah bayramdır, ey ömrüm, aman ver, eyləmə təcil,Səhər olsun, məni xəncərlə qurban etsin ol qatil.
Qəzəl 257O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördümKi, ta vəsli nəsib oldu, öz ömrümdən səmər gördüm.
Qəzəl 267Sənə verdim könül, göz çəkdim həm canandan, həm candan,Yaxıb bir şəm, qovdum dostları mən ol şəbistandan.
Qəzəl 269Yenə at çapdı meydanda, qopardı toz o cananım,Əl atdı, silkədi damanını, düşdü yerə canım.
Qəzəl 273Ey pəri, bir ömrdür ol gülüzarı görmədik,Sən bizi gördün, biz ol bietibarı görmədik.
Qəzəl 276Səndən səvay baxmamışıq bir nigarə biz,Təqsirimiz nədir çəkilək, söylə, darə biz.
Qəzəl 277Hər gecə ağlamaqla qan içində boğuluram,Səhər başımı köpük kimi qandan çıxarıram.
Qəzəl 280Cövründən hər dəqiqə yetər yüz bəla mənə,Xoşdur bəla, görürsən əgər sən rəva mənə.
Qəzəl 288Yandı göydə ulduz, ay, bir ah çəkdim dün səhər,Qorxuram bu gecə düşsün ərşə ahımdan şərər.
Qəzəl 290Aşiqəm, bir sənəmi-laləüzarım vardır,Bir də sevdalı başım, qəlbi-figarım vardır.
Qəzəl 293Mənim cahanda ki, bir yari-gülüzarım yox,Işim ki, yox, burada qalmağa qərarım yox.
Qəzəl 299Aləmin az-çoxunu atmışıq, olmaz qəmimiz,Yemərik qəm, ola gər artığımız, ya kəmimiz.
Qəzəl 301Sinədə yüz gizli dərdim qaldı, canan, əlvida!Qəm dağı köçdü qapından, getdim, ey can, əlvida!
Qəzəl 302Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana!Səni gördükdə cismimdən əsər mən görmərəm əsla.
Qəzəl 310Mən uşaq tək ağlamaqdan başqa aləm bilmirəm,Dərdimi bir kimsə bilməz, mən özüm həm bilmirəm.
Qəzəl 315Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim,Güli-sədbərgi-bahari-qəmi-eşq oldu tənim.
Qəzəl 317Özümə söz verdim ki, daha faydasız bir iş görməyim,Cəfakar gözəllərə sarı getməyim.
Qəzəl 325Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım,Aydın ola, kaş sənlə də bu suzi-nihanım.
Qəzəl 329Görəndə ruyini ayə necə baxım heyranKi, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Qəzəl 332Heç zaman sən özünü tabei-əğyar eləmə,Yenə bu aşiqi-sövdazədəni xar eləmə.
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 336Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.