Mirvarid Dilbazi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Melor Sturuanın “Tot bezumnıy mir”*kitabını oxuyub, şəkillərə baxarkən*
Mustafa Kamal AtatürkGözündəki hiddətinə,Əzab çəkmiş millətinə,
QəriblərimQaçqınlarım,Qəriblərim,
Yolunu gözlədiklərimQışın növrağı pozular,Çəməndə otlar quzular,
Şeri qılıncla yazDeyir bizə qanla sulanan torpaq:Şeri qələmlə yox, qılıncla yazaq.
Vedinin yanı dağlarVedinin yanı dağlarGöz görməz, ürək ağlar,
Erməni hiyləsiSağal, erməni “illət”i,Çəkdirirsən, çək zilləti,
Məzarını itirdikAşıq Alı, məzarını itirdik,Zalım qonşu qəbirləri düzlədi.
Dağ kimi görünür səhrada təpəDağ kimi görünür səhrada təpə,Bağ kimi görünür çöldə “tək ağac”,
Getmək üçün gəlmişik bizOlma var-dövlətə müştaq,Tamah səni edər dustaq,
Firudin bəy KöçərliyəBaşına tuşlanan düşmən xəncəriXalqının qəlbinə tuşlandı sənin.
Saz, söz qalandırÜrəyim yaman dolubdur,Bülbül ölüb, gül solubdur,
Heç igid yolsuz olmasınVətən oğulsuz olmasın silsiləsindən*Fəhlə oğul!
Ana yadigarıAnamıza ana deyən oğula*Sükutun sehirli pıçıltıları
Azərbaycan qızıyamÜrəyi vətən dağlı,Günü qaralı, ağlı
Məni fikirli görsənMəni fikirli görsənDemə ki, bir qəmim var.
Nə zənginəm, nə yoxsulamNə zənginəm,Nə yoxsulam,
Bu eşq şair xəyalıymışNə dostdan bir xəbər gəldi,Deyəm əhdə vəfalıymış.
Sən su olsanSən su olsanMən səni
Sən yol üstəSən yol üstə,Mən də kövrək.
Mən ki uşaq deyiləmHəsrət dolu gözündən,Qəmli görünən üzündən
Gözüyaşlı xatirələr...Nəyə baxsam hər şey səni salır yada,Ancaq səndən yoxdur xəbər.
Göy mənə həsrət çəkirGöy mənə həsrət çəkir,Torpaq buraxmır ancaq,
Mənəm – mənMən haraya getsəmSən orda varsan.
Anam yuxuma gəlmirAnam yuxuma gəlmirGörən nə günahım var?
Mən ölmək istəmirəmHələ beynim düşünür,Hələ qələmim yazır,
Qarğa bülbül yuvasındaTikan gördüm gül yerində,Cırtdan gördüm fil yerində,
Qarı ağac becərirAğac becərir qarı,Nə boyunu görəcək,
Aşiqə şərabla məstlik nə gərəkAşiqə şərabla məstlik nə gərək,Saqi, bu məclisi bizdən yana çək!
Halal olsun sənə qanımBu səhər günəş doğmadı,Bağları duman bürüdü.