Ramiz Rövşən · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İynəmiz var, sapımız yox,Çömçəmiz var, qabımız yox,
AğıRəsul müəllimlə Nigar xanımın xatirəsinədünya öz işində,
SoyuyurBu adam ölür deyəsən,Əlimdə əli soyuyur.
CanavarV.SəmədoğlunaBəlkə də mən canavardım
QuzuBu həyətdə yatan quzu,Yuxunda gördüyün nədi?
ƏlvidaSəni sevdim sevilmədən, -Dodağımda öpülməyən,
AparQəbrim də yoxdu ki, deyəm;Üstünə bir gül dər apar.
OcaqSildim gözümün nəmini...Dəftərimi, qələmimi,
ÇatmazMinsək də quş qanadına,Qalxsaq da göyün qatına,
QorxuDünyanın xoş üzündən dəHər Hərdən-hərdən dən qorxur adam.
HörümçəkBu hörümçək ölə-öləÖzünün torunu hörür.
İlxılarİlxılar keçdi, ilxılar;madyanları, qulunları,
QarğışLap beşikdə, bələkdəEşitdik bu qarğışı:
TorpaqTorpaq yuxudan yumşaq,göy üzü gözdən duru.
İstəyirəmBu gecə işıqlarıküçə uşaqların tək
KentavrSiz məni uzaqdan sevdiniz, xanım,oxşatdınız
BayatıÜç əsgər də qayıtmadıdüşərgəyə.
YorğunluqDava illərinin qadınlarınaAyın orağa bənzədiyi
Ay işığıAy işığı düşdü göydən,canımdan-qanımdan keçdi,
YıxılırÇaşıb solunu-sağını,Hamı bir ucdan yıxılır.
ŞükürŞükür hər ötən axşama,Hər gələn sabaha şükür.
YarpaqÖtdü-getdi cavan yaşım,Çatdım ömrün yarısına.
QoşulaqDərd-qəmin üstən atdanaq,Bir az sevinək, şadlanaq,
BoşalıbDağlar da alçalıb bir az,Daşlar da yumşalıb bir az,
AyağımNeynirəm, baxmır sözümə,Əlimdən çıxır ayağım.
GüzgüAğrımaz bir ağrımızla,İşi yoxdu ağlımızla.
AydınlıqBu dünyada hər nə varsa,Gedir üzü aydınlığa.
BoğulurDünyanın suyu çirklənir,Suyunda balıq boğulur,
OyunVidadi Məmmədovun xatirəsinəNə pis yuxu tutdu məni
NərdivanHara çıxır bu nərdivan,Bəlkə yerdən göyə çıxır?