Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Əbədi sevdaBunlar...Bir həyətlik dincliyi uca tutarlar
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
Halımı sormaEldar Mansurov bəstələyib*Nəyi itirmişdim, nəyi qazandım,
Tanrı ışığıBir kökümüz doğudadı,Bir kökümüz günbatanda
Kəndimizin qızlarınaƏbəs yerə məndən uzaq gəzirsiniz,Əbəs yerə utanırsınız məndən belə!
Zirvənin dərdiGecələr dağları duman alandaGecələr zülmətdə
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Qan yaddaşıNüşabə qalasınınYarıuçuq bürcündə,
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Salam, Gəncə qapısıKutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırında*qədim Gəncə qapısını gördüm...*
Evə qayıdaramEvə qayıdaram qaş qaralanda,Dağlardan ahəstə yelə əsən zaman.
At haqqında iki əfsanə1. Kəhər at və səadətAla-toran örüşlərə çıxıb birinci
Qocalar payızda taxıl əkərdiQocalar şum üçün qayğı çəkərdi –Hələ əllərindən düşməmiş oraq.
Atamın əlləriAtamın əlini canlı heykəltəkÖmür körpüsündən keçirmək ola.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Yurdumun ən gözəl nəğməsiYurdumun ən gözəl nəğməsi – öndə,Hələ yazılmamış, oxunmamışdır.
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.
Anamın duasıOrda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
Anamın məktubuAnamın savadı köhnə əlifba,Anamın əsəri – mənə məktublar!..
Yolun yarısındanYolun yarısından qayıtdıq geri,Qayıtdıq günahın astanasından.