Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O kasıb oğlanı qaytardın geri,Kükrəyən bir çayın yolunu kəsdin.
Dörd divarQaçıram dörd divardan,İşə getdin – dörd divar,
Dünyadan umduqlarımBir çiçəklik gözüm vardı çəməndə,O bir çiçəyi dolmuş gözümə
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Sənə yovuşmaramGörüşə bilirmiş əvvəl axırla,Uçmusan gümanlı sorağın üstə.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
Ələsgər ocağındaAşıb getdik Kəlbəcərdən Göyçəyə,Atımızı dağa-daşa sürmədik.
Bakıya zəng vurdumKüskün danışırsan mənimlə yenə,Sevgim xırdalanıb küsüyə gəlməz.
Dözə bilmirəmMən bir zərif dağ otuyamArana dözə bilmirəm.
Səhər yelinəSəhər yeli, astaca əs,Mən də sübhün sirdaşıyam.
Nə söyləyimÖvladımı yad dil iləDindirənə nə söyləyim?
Sevən deyilTaledən daranıb gəlir,Bəxtim daraq sevən deyil,
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.
Baxa bilmirikGörən bizi kim qarğıyıb,Tilsimdən çıxa bilmirik.
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
Vur gülləniİnanmıram mərd oğulDava günü darıxsın.
Ölümə doğruMən ölümə getməsəm,Ölüm mənə gələcək!
Vaxtı deyilQılınc səslənirsə dinən olmasın,Döyüş köhlənindən enən olmasın,
Üzümə dururVaxt ötür, qol yorulur,Silah üzümə durur.
Yardımlıya dönərkənPayız gəldi, yenə gəldim dağlara,Bostanların uralanan çağıydı.
Vida qabağıGəl bir daha səni öpüm,Dodaqların qırışmamış.
Baxma mənəSəni candan sevirəmsə,Kölən kimi baxma mənə!
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Savaş şeriÜrəyim bərkiyibdi, nə eşq bilir, nə həsrət,Nə ayrılıq, nə görüş, nə gərəksiz mərhəmət,
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Əbədi sevdaBunlar...Bir həyətlik dincliyi uca tutarlar
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,