Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
AğlaAğla, ürəyim, ağla,Ağrın qaldı özünə.
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
DaşBir gün uçub töküləcəkBaşımıza göyün daşı.
GetməAl məni qollarına,Sal məni yollarına,
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
BakıMəmməd Araza*Gözü oyun gəzir, eyş-işrət gəzir,
UnutmaBu dünyada hər kəsin öz kökü var,Kökdən qopan, Allahı da danacaq.
DözümAllah, dərgahından mənə səbr ver,Qatillər yemləyən hər günə dözüm.
TəklikÇiçəklərin gözündə quruyur son damla yaş,Buludlar göy üzünü qaraldır yavaş-yavaş,
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
KöçmərəmMən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Nəyə gərək belə qardaşBəzi rayonlarda qədim abidələri uçurub*daşını, kərpicini daşıyırlar...*
I. Yetim adlarGöylərə sancılan minarələrdənGecələr qapqara bayraqlar kimi
QaragiləQəmli "Qaragilə" mahnısı vardı,Sözü ilmə-ilmə, vurğusu dən-dən.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
KəpənəkGöy deyir ki, bizimdi,Çəmən deyir, yox, bizim,
Yurdun bayrağıƏhməd Cavada*Yol ver yurdun bayrağına,
Acı xatirəMillətə nə qədər dərs vermək olar?Dəli də dartınır: mənim sözüm var!
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
YadlıqNə zaman başlandı ögeylik axı,Özgənin arxına axanlar ilə.
TorpaqdadırBir pərdəyəm tardan gizli,Bir istəyəm yardan gizli...
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
SonBəlkə son bahardı, bəlkə son qışdı,Diz çöküb torpağa enməyim də son.
SoyuyurDostlar süfrəsində soyuyur sözlər,Qaynar qazanlarda xörək soyuyur.