Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yay günü şəhrə gəldi bir çoban,Dəyənək əldə, seyr edib hər yan.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, bil ki, ola əta kani)Ey oğul, bil ki, ol əta kaniXəlq edib səndən ötrü dünyani.
Sünnü, şiə və əliallahiBir nəfər şiə ilə bir sünniBir-birindən acıqlı, həm kinni,
Xəlifə və BəhlulEtdi Harun bir gün əzmi-şikar,Gəldi dərya kənarın etdi qərar.
Hikmət (İki aqil kəs eyləməz dəva)İki aqil kəs eyləməz dəva,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
İskəndərin vəqəsi (Nəql edirlər ki, bir gün İskəndər)Nəql edirlər ki, bir gün İskəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Ənvərinin şairliyiNəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.
Dastanın başlanğıcıNəql eləyim gəl sənə bir dastan,Farsi ilə nəzm eləyib bastan.
Siçanların işdən xəbər tutmalarıGördü bu keyfiyyəti ta bir siçan,Oldu siçan fövcünə müjdərəsan.
Şahın cavabıSərvəri-muşan eşidib bu sözü,Tünd qızardı acığından gözü,
Siçan şahının qoşun toplamasıŞahi-siçan hökm elədi ləşkərə,Zəhr ilə su verdi hamı xəncərə.
Nuşirəvan və BüzürgmehrNuşirəvan Büzürgmehrdən soruşdu ki, şücaət nə şeydir?Həkim dedi ki, şücaət qəlbin qüvvətidir.
Çəpgöz hekayəsiBir əhvəldən (yəni çəp) bir nəfər şəxs soruşdu ki, bu söz doğrudurki, deyirlər çəplər biri iki görür?
Padşah və zərifBir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərz
Dərviş və zərifBir zərif bir dərvişin evinə qonaq gəldi. O dərviş damının üstünəçox nazik ağaclar döşəmişdi. Hər saatda ağaclar üstə olan torpağın
Şair və dövlətliBir miskin şair bir təvangərin yanına gəldi. Elə yovuq oturdu ki,şair ilə təvangər arasında bir vəcəb (qarış) yer qaldı. Təvangər bu səbəb-
Qəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləbQəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləb,Bisəbəb qan tökmək istərsən, nədir axır səbəb?
Ol ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedibOl ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedib,Alıbdı səbrü qərarimi aşikarə, gedib.
Bu naməni ki, yari-dilaram göndəribBu naməni ki, yari-dilaram göndərib,Canə sürur, könlümə aram göndərib.
Yar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavətYar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavət,Mümkün degil aşiq eləsin yarə ədavət.
Ta şanə olub ülfəti-zülfündən olam şadTa şanə olub ülfəti-zülfündən olam şad,Şadəm ki, dönəm xakə, qubarım ola şimşad.
Səndə, ey ləli şəkər, bunca vəcahət qalmazSəndə, ey ləli şəkər, bunca vəcahət qalmaz,Dili-sədpareyi-aşiqdə cərahət qalmaz.
Hanı bir cövhər ola badeyi-səhbadən əvəz?Hanı bir cövhər ola badeyi-səhbadən əvəz?Mürdələr zində qılan kimdi Məsihadən əvəz?
Ey mələksima, cəmalın rəşki-cənnət bağıdırEy mələksima, cəmalın rəşki-cənnət bağıdır,Qamətin Tuba, ləbin guya ki, gül yaprağıdır.
Hər dəm ki, meydən ol büti-tənnaz məst olurHər dəm ki, meydən ol büti-tənnaz məst olur,Dərdi-təğafül ilə könüllər şikəst olur.
Hanı o mah ilə mən işrət etdigim gecələrHanı o mah ilə mən işrət etdigim gecələr,Tülui-sübhə kimi söhbət etdigim gecələr.
Etdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələfEtdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələf,Sinəm olsaydı gər ol navəki-müjganə hədəf.
Yüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab təkYüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab tək,Dövran salar ayağa səni mahtab tək.
Qaşuva eylərəm nəzər, fikri-hilalə düşmüşəmQaşuva eylərəm nəzər, fikri-hilalə düşmüşəm,Eydi-vüsalın istərəm, meyli-cəmalə düşmüşəm.
Vəslində idim möhnəti-hicranı bilirdimVəslində idim möhnəti-hicranı bilirdim,Cənnətdə ikən atəşi-niyranı bilirdim.