Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Cənublu qardaşlarıma*Qırx il var ki, görməmişəm Təbrizi,
Həsrətimin yaşıHəsrətimin yaşı çoxdur yaşımdan,Hicran dərdli bir insanam, a dostlar!
Qızım ƏzizəyəEvimizə gələndə məhəbbət gətir, qızım...Öz hüsnünə bənzəyən təravət gətir, qızım!
Əksini gördümQəlbimdə yenə saf, ləkəsiz güzgünü gördüm,Mən orda böyük eşqimin öz mülkünü gördüm.
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Gəlin gəlsinGün batdı, külək yatdı,Tox bir quzu tək yatdı.
Yad adamDəniz kənarına çıxdım dünən, gülürdü bahar,Nəfəs alırdı dərindən gözəl Xəzər, bulvar.
Yad gül dərə bilməzYad gül dərə bilməz çəmənimdən,Heç qüvvə ayırmaz məni bir an
Təbrizli analarMən təbrizli analara bələdəm,Fəxrimdir bu əziz, qoçaq analar.
Köçən deyiləmQoy əcəl bilsin ki, vəslin bağından,Gül-çiçək dərməmiş keçən deyiləm.
Bir anlıq həyəcanSevgilim, həyatla vida çağımdaBorcunu yerinə yetirməyə gəl.
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıb,Başımın üstünü dumanlar alıb.
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Süleyman dərdiMəni yandırdı Füzuli kimi hicran dərdi,Uzun illər demədim xalqa bu pünhan dərdi.
Həyatdır mahnıOxucum, ömürlük şair gözümdəMəhəbbətdir mahnı, həyatdır mahnı.
Mübarizə elan edirəmDəmir kimi kəlmələrdir mənim silahım,Şeirlərdir, nəğmələrdir mənim silahım!
Təbrizli gözəllərDünyaya dəyər nazlı, siyah gözlü gözəllər,Baldan da, şəkərdən də şirin sözlü gözəllər.
Qəbrimə yazsın nəqqaşEy gözəl Təbrizimin dilbəri, gəl vəslə yol aç,Sənin hicrində ürəkdən süzülür gözlərə yaş.
Təbrizli gözələBir kitabtək qəlbini cananına aç, sevgilim,Yad sözündən, yad gözündən hər zaman qaç, sevgilim.
Təbriz gözəlinəAnır xəyalını könlüm, gözəl mələk, hər yaz,Qırıq qanadlı göyərçintək eləyib pərvaz.
Oralıyam mənİllərdir üzünə həsrət qaldığım,Doğma qardaşımdan aralıyam mən.
Çörəyim, ağlaTəbrizli bağlarda soldu gül-çiçək,Ağla, gülüm, ağla çiçəyim, ağla.
Amandır, getməTəbrizdən ayrılarkən*qardaşımdan eşitdiklərim*
Təbriz zindanındaZindanda, ah sataşdı gözüm xəstə bir qıza,Dillən! – dedim, o bəxti qara, sönmüş ulduza.
Qardaşımın dərdiDərdim bir olsaydı, olmazdı qəmim,Gör nə günə saldı zəmanə məni.
BəlkəŞair səni üzü gülən görməmişdir yaşından,Bəlkə Araz yaranmışdır gözlərinin yaşından!
Saxla yadındaQardaş! Gözümə sən yenə pəjmürdə göründün,Bəsdir bu qədər qolları zəncirli süründün.
Ən müqəddəs arzuBir arzum da var dünyada –Bu şairi salıb yada
Qaçaq NəbiBeş pərdəli, doqquz şəkilli tarixi dramatik poema*İştirak edənlər
Dost kimi, qardaş kimiMeşədə quşlar artıq oxumur kef-damaqlı,Günəş üstdə bulud var göz üstündə qaş kimi.