Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mail oldu könlüm ol mahin ruxi-zibasinə,Payibənd oldu siyəh geysuyi-müşkasasinə.
Gülün fədası olan bülbülün nəvasına baxGülün fədası olan bülbülün nəvasına bax,Üzari-yarı sevən aşiqin səfasına bax!
Olsa hər kim, sevgilim, hüsnü cəmalın qailiOlsa hər kim, sevgilim, hüsnü cəmalın qaili,Olmaz aləmdə, inan gülzari-cənnət maili.
Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Mənə vəsli-nigarım döndü hicran oldu, bildinmi?
Saldı hicran oduna ol büti-məhparə məniSaldı hicran oduna ol büti-məhparə məni,Eylədi zülfütək hicridə günü qarə məni.
Bir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məniBir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məni,Xəm qılıb qəddimi, manəndi-hilal etdi məni.
Sənsiz, ey gül, demə biganələr ağlatdı məniSənsiz, ey gül, demə biganələr ağlatdı məni,Bəzi uydurmalar, əfsanələr ağlatdı məni.
Oldum cünun görcəyin o zülfü qarəniOldum cünun görcəyin o zülfü qarəni,Saydım səbahədək göy üzündə sitarəni.
Ey könül, hər kəsə öz istədiyi yarı gərəkEy könül, hər kəsə öz istədiyi yarı gərək,Bülbülə öz gülü, öz sevdiyi gülzarı gərək.
Könül, həmişə səadət bizimlə yar olacaqKönül, həmişə səadət bizimlə yar olacaq,Xəzan qəmi bitəcək, ölkəmiz bahar olacaq!
Vəfalı olmasan, ey gül, baharın olmayacaqVəfalı olmasan, ey gül, baharın olmayacaq,Çəmən behişt ola, xoş ruzigarın olmayacaq!
Dəli könlüm, gözəlim, zülfünə olmuş mailDəli könlüm, gözəlim, zülfünə olmuş mail,Yenə zənciri-cünun əqlimi etmiş zail.
Bizim nigar dediyimiz nigarımız bu deyil!Bizim nigar dediyimiz nigarımız bu deyil!Sevimli dilbərimiz, nazlı yarımız bu deyil!
Uyma hər zülfü qara, sevgili cananə, könülUyma hər zülfü qara, sevgili cananə, könül,Bu vəfasızlar edərlər səni divanə, könül.
Yenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəmYenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəm,Kəməndə düşdü bu məcnun dübarə, öz qəmi kəm.
Gözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləmGözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləm,O xumar gözlərə bundan sora heyran deyiləm.
Dəyişmişəm, gözəlim, indi sən deyən deyiləm!Dəyişmişəm, gözəlim, indi sən deyən deyiləm!Get, hər kiminlə gəzirsən gəz, inciyən deyiləm.
Mən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəmMən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəm,Ağ üzündə qara xalın, çünki pünhan istərəm.
Mən öz nigarımın hüsnü cəmalın istəyirəmMən öz nigarımın hüsnü cəmalın istəyirəm,Fəraqinə yanıramsa, vüsalın istəyirəm.
Xaki-payinə o mahın dün səhərdən düşmüşəmXaki-payinə o mahın dün səhərdən düşmüşəm,Zərrə mehr etməz mənə, guya nəzərdən düşmüşəm.
Xatirim zülfün xəyalilə pərişan eylədimXatirim zülfün xəyalilə pərişan eylədim,Öz əlimlə könlümün mülkünü viran eylədim.
Sənsiz səmadə olsa mələklərlə ülfətimSənsiz səmadə olsa mələklərlə ülfətim,Yetməm murada, onlara gər olsa rəğbətim.
Gördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldımGördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldım,Gözlərin fikrini etdikcə, pərişan qaldım.
Olsaydı müyessər, gözəlim, yarın olardımOlsaydı müyessər, gözəlim, yarın olardım,Hər ləhzə qəmin çəkməyə qəmxarın olardım.
Tənuri-atəşi-eşqində yandım, dilkabab oldumTənuri-atəşi-eşqində yandım, dilkabab oldum,İlantək qıvrılıb zülfündən ayrı piçtab oldum.
Sən naz ilə bir söz dedin, ey can, başa düşdümSən naz ilə bir söz dedin, ey can, başa düşdüm,Əğyarə olan meylini pünhan başa düşdüm.
O qarə zülfün əlindən bəlalıdır könlümO qarə zülfün əlindən bəlalıdır könlüm,Batıb qəmə, elə bil ki, əzalıdır könlüm.
Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Odlar diyarının gözəli-şəhriyarısan!
Bilsən, gözəlim, sən nə qədər sevgili cansan!Bilsən, gözəlim, sən nə qədər sevgili cansan!Zülm eyləmə, qoy söyləməsinlər, can alansan.
Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Əndami-lətifin günə vermə, soluxarsan.