Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dedim ki, bir neçə söz yari-məhcamalə yazım,Dəyişdim hicr qəmin ləzzəti-vüsalə yazım,
Bir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qanBir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qan,Eylərəm bülbüli-şuridə kimi ahü fəğan.
Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Evin abad ola, əl çək dili-viranımdan.
Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Xain gözünü çək dərəmizdən, dağımızdan!
Sevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasanSevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasan,Öpəsən ləblərin, o naz edə, sən kam alasan.
Ey tökən naz ilə qanım, həzər et qanimdənEy tökən naz ilə qanım, həzər et qanimdən,Tökmə qanımı, sakın ah ilə əfqanimdən.
Günahım olsa da, çox razıyam ilahimdənGünahım olsa da, çox razıyam ilahimdən,Keçər, ümid edirəm, aqibət günahimdən.
Fələk büküb belimi, intiqam alır məndənFələk büküb belimi, intiqam alır məndən,Ədunu gör ki, bu halətlə kam alır məndən.
Ey zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindənEy zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindən,Övladi-bəşər qurtaracaq qanlı əlindən.
Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Aç gizli müəmmanı o qönçə dəhənindən.
Töküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdənTöküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdən,Bu rövşəndir ki, qan tökcək olur mərdüm nihan gözdən.
Olmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mənOlmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mən,Eşq tərkin qılmaram od içrə yanə-yanə mən.
İnanmışam, gözəlim, xalq içində bir sənə mənİnanmışam, gözəlim, xalq içində bir sənə mən,Zəmanə bülbülüyəm, aşiqəm o gülşənə mən.
Çox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mənÇox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mən,Tapmadım aləmdə öz könlüm sevən cananı mən.
Könlüm olubdu mail ol yarə, neyləyim mən?Könlüm olubdu mail ol yarə, neyləyim mən?Oldum onun qəmindən biçarə, neyləyim mən?
Çöhrəndə ölüm kölgəsi var, ey qarı düşmənÇöhrəndə ölüm kölgəsi var, ey qarı düşmən,Xalq ordusu çoxdan qazımışdır sənə mədfən.
Gül incədirsə, sən, gözəlim, güldən incəsənGül incədirsə, sən, gözəlim, güldən incəsən,İncə nəzakətin qədər incə düşüncəsən.
Əhd qıldın, gözəlim, könlümü xəndan edəsənƏhd qıldın, gözəlim, könlümü xəndan edəsən,Lalətək bağrını biganələrin qan edəsən.
Naz etmə, sevgilim, bilirik, mahiparəsənNaz etmə, sevgilim, bilirik, mahiparəsən,Eşq əhlini kəməndə salan zülfü qarəsən.
Ey könül, ol şuxə canan mən deməzdim, sən dedinEy könül, ol şuxə canan mən deməzdim, sən dedin,Can belə canana qurban mən deməzdim, sən dedin.
Məni, ey tazə gül, hicrində giryan eylədin, getdinMəni, ey tazə gül, hicrində giryan eylədin, getdin,Misali-bülbüli-şuridə nalan eylədin, getdin.
Gözəlim, gül üzünə el-hamı heyrandı səninGözəlim, gül üzünə el-hamı heyrandı sənin,Fitnəkar, şux baxışın işvəli ceyrandı sənin.
Zülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninZülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninYarın vəfası olmasa, biganə neyləsin?
Ey könül, gəl razı olma, yarı əğyar istəsinEy könül, gəl razı olma, yarı əğyar istəsin,Bülbülü xar eyləmə, qoyma gülü xar istəsin.
Mən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsinMən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsin,İstər eləsin hicrilə yarə, özü bilsin.
Ey gül, nə incəsən, nə gözəldir təbiətinRespublikanın xalq artisti Həqiqət Rzayevaya həsr olunur*Ey gül, nə incəsən, nə gözəldir təbiətin,
Əvvəldə gərək sevgili yarım sən olaydınƏvvəldə gərək sevgili yarım sən olaydın,Sərvim, çəmənim, bağü-baharım sən olaydın.
Mənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarınMənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarın,İstəməz baği-behiştin nə gülün, gülzarın.
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharımSən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
Görüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınGörüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınO canlar məskəni əğyarsız, biganəsiz qalsın.