Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olmuşam bir bimürüvvət yar əlindən dilfikar,Eylərəm cövrü cəfasından o şuxin ahü zar.
Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Məcnuna o Leylayi-zamandan nə xəbər var?
Canın istər, ol deyil aşiq ki, canandan keçərCanın istər, ol deyil aşiq ki, canandan keçər,Aşiq oldur, mən kimi canan üçün candan keçər.
Ey gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgərEy gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgər,Sakit ol məclisi-meyxanədə, adəmsən əgər.
“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”,Bülbül nə cəfa çəksə, şikayət gülə eylər.
Hər kim mənə zülm eyləsə, ey gül, zərər eylərHər kim mənə zülm eyləsə, ey gül, zərər eylər,Bir gün sənə də naleyi-zarım əsər eylər.
Aşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyərAşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyər,Deməz əğyarə ürək sirrini, dildarə deyər.
Nigar ilə bizim əhdü qərarımız belədirNigar ilə bizim əhdü qərarımız belədir,Şəhidi-xəncəri-eşqik, şüarımız belədir.
O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?Ona bu hüsnü verən qüdrəti-ilahı nədir?
Naz edir bülbülə gül bir belə – mənası nədir?Naz edir bülbülə gül bir belə – mənası nədir?Bülbülün bəs gülü sevməkdə təmənnası nədir?
Xəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdirXəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdir,Mənə əbrulərin mehrabi-məsciddən müqəddəmdir.
Könlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndirKönlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndir,Məcnun edən aşiqləri Leylayi-vətəndir.
Uyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdırUyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdır,Naz edincə aşiqə zülm etsə canan, yaxşıdır.
Səndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandırSəndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandır,Bir kimsə də sormur, bu nə fəryadü fəğandır.
Soruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandırSoruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandır,Fəraqi-yardə əzbəs çəkib qəm, könlüm al-qandır.
Sənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdurSənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdur,Sən ki yoxsan, elə bil, cismdə canım yoxdur.
Gözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olurGözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olur,Bu məlahətli baxışlar quzu ceyranda olur.
Bülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olurBülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olur,İstəklin əhli-hüsn ola, bietibar olur.
Bu cəfalər mənə ol mahliqadən görünürBu cəfalər mənə ol mahliqadən görünür,Nə cəfa qılsa əgər, yarü vəfadən görünür.
Nigarım bəzmi-işrətdə belində xəncər əyləşmişNigarım bəzmi-işrətdə belində xəncər əyləşmiş,Məgər Nüşabə təxtində gəlib İsgəndər əyləşmiş!
Artırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xətArtırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xət,Necə xoş olmaz əgər ağ üzrə olsa qarə xət.
Fəxr etdik, o gül bəlkə bizim yarımız olduFəxr etdik, o gül bəlkə bizim yarımız oldu,Tale bizə yar olmadı, əğyarımız oldu.
Qıldın əsir türryei-tərrarə könlümüQıldın əsir türryei-tərrarə könlümü,Zəncirə bağladın bu günü qarə könlümü.
Zülfün niyə bir an, gözəlim, şanəsiz olmaz?Zülfün niyə bir an, gözəlim, şanəsiz olmaz?Adət belədir, eşq evi biganəsiz olmaz!
Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sən olmasan, nəyə lazım baharımız, gülümüz?
Eşqin məni döndərdi, gülüm, bülbülə sənsizEşqin məni döndərdi, gülüm, bülbülə sənsiz,Könlüm tutulur, baxsam əgər bir gülə sənsiz.
Çəkdi səni tale bu gülüstanə, gözəl qız!Çəkdi səni tale bu gülüstanə, gözəl qız!Şövq ilə yanaş bülbüli-nalanə, gözəl qız!
Vardı kuyində, xoş ol dəm ki, nigahbanlığımızVardı kuyində, xoş ol dəm ki, nigahbanlığımız,Bu gədalıqda idi aləmə sultanlığımız!
Dün gecə açdı nigarım üzünü ay kimiDün gecə açdı nigarım üzünü ay kimi,Gördüm ol mahın əyilmiş qaşını yay kimi.
Səhvdir, müşk desəm türreyi-əmbər muyəSəhvdir, müşk desəm türreyi-əmbər muyə,Bu xətadır, səni nisbət qılayım ahuyə.