Ghazal 108

امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 110

جانی که هست رسته ز آزار او کجاستآزاده که نیست گرفتار او کجاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 111

ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 112

هر کرا هست دلی سیمبری خواهد داشتز غم سیمبری چشم تری خواهد داشت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 113

ملولم از تو نمی پرسیم که حال تو چیستملول بهر چه موجب ملال تو چیست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 116

دل دامن هوای تو محکم گرفته استمرغی چنان هوای چنین کم گرفته است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 117

اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 119

حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 121

کرد درد غیر را دلبر علاجداد ما را رشک تغییر مزاج

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 123

مرا هرگه که پندی می‌دهد با چشم تر ناصِحنهال محنتم را می‌دهد آب دگر ناصح

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 124

تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 127

گره از کار من جز نالهای زار نگشایدنبندم ناله را ره تا گره از کار نگشاید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 129

نیست چشم من کزو اشک جگرگون می‌چکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون می‌چکد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 130

به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشایدکه سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 133

ز من آن مغبچه ترک دل و دین می‌خواهددر ره عشق ثباتم به ازین می‌خواهد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 134

بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 135

به حالم التفات آن ماه‌رو بسیار کم دارددل از کم‌التفاتی‌های او بسیار غم دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 137

عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 138

ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیردشود سرکش ز پا افتادگان را دست کم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 140

خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 142

چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 143

من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 144

درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 148

نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد

FuzuliGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.