Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Zurnaçı, yorma özünüO ki Allah isitmədi,İsitməz bir yuva məni.
Ghazal 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Vay o gündənVay o gündən, keyləşəsən,Ocaq səni qızdırmaya,
Ghazal 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Sən niyə qaldırdın yuxudan məni?Sən niyə qaldırdın yuxudan məni,Rahatca göylərdə uçub gedirdim.
Ghazal 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Özünü pis elə mənim yanımdaÖzünü pis elə mənim yanımda,Gözümün içinə həqiqəti de.
Ghazal 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Kar eşidən günüQəlbimdən qan damır, gur ocaqlarınYerində kül görüb, qor görən günü.
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Gözümün önündə adam ölürdüÖlümlə, əcəllə əlbəyaxaydı,Gözümün önündə adam ölürdü.
Ghazal 4170تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند
Bəxtimi tanımaq istəyirəm mənBədbəxtin ağısı*Bəxtimi tanımaq istəyirəm mən,
Ghazal 4190از نسبت عذار تو گل ناز میکندسنبل به بال زلف تو پرواز میکند
Günahlar yuyulmaz göz yaşlarıylaGünahlar yuyulmaz göz yaşlarıyla,Sanma, su günahı yuyub aparır.
Ghazal 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Əlvida demərəm bu dünyaya mənSözlərim mirvari dənələritəkGüllərin boynuna düzüləcəksə,
Ghazal 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
Səndən dili bilən olmaz“Nur” sözündən nurlanmasan,“Qor” sözündən qorlanmasan,
Ghazal 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Gözün giləsi kimiYalanlar həqiqətinbağrını yara bilər,
Ghazal 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Mənim gülməyim tuturXəstəlik bir-bir çıxır,yerdən göbələk kimi,
Ghazal 4247زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود
Mən də gedəsiyəmXəstəxanada mənə baş çəkməyə gələnlərin əksəriyyəti bir-*birindən xəbərsiz eyni cümləni təkrar edirdilər: “Dur ayağa, xəs -*
Ghazal 4265از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود
Can ağrısının cavan xəstəyə sualıİstəyirdin bir nəfəsə yüz bələni aşasan,İstəyirdin dəniz kimi qaynayasan, daşasan,
Ghazal 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Mən onda bildimBir dünya gözəli çıxdı qarşıma,İnsan nə deməkdi, mən onda bildim.