Gərəkməz!

Nazəndə nəvazişlərin eylər dili lərzan.Möhriq baxışın etmədədir ruhumu suzan.

Mahammad Hadi1 min
Poem 71

ز قلعه، ماکیانی شد به دیواربناگه روبهی کردش گرفتار

Parvin E'tesami4 min
Eyfel qülləsi

Kim bilir harda çürüyüb sümükləriEyfelin.

Rasul Rza2 min
Solğun bənövşələr

Bir müsamirə xatiratından.Boynu bükük, ey öksüz mənəkşələr!

Huseyn Javid1 min
Xıdır Nəbi

Xıdır Nəbi bölərəkAz ömürlü çilləni,

Ahmad Javad1 min
Arifnama, chapter 8

خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته

Iraj MirzaMasnavi8 min
Ana itkisi

Anam Hökümə xanımın*əziz xatirəsinə*

Islam Safarli1 min
Ghazal 65

دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز

Mohammad-Hossein ShahriarGhazal2 min
İki kor

Bir kor tanıyıram, gözü korsa da,özü kor deyil.

Bakhtiyar Vahabzadeh19681 min
Tez evləndirək

Düz deyiblər, bilmir bəzi cavanlarAta olanacan ata qədrini;

Gasym Gasymzade1 min
Beşinci pərdə

On səkkizinci şəkilBakıda mexanik emalatxanasında. Kamran, Fəramərz, Xurşid, Cahanbəxş*

Abdurrahim bey Hagverdiyev4 min
Getdi ol məhru yanımdan, yüz cəfa qaldı mana

Getdi ol məhru yanımdan, yüz cəfa qaldı mana,Cövr bilmən, kim, bəlayi-müntəha qaldı mana.

Shah Ismail KhataiGhazal1 min
İmaşla Güllü necə qaçdılar...

Dayım şəhərdən fışdırıq çala-çala kefikök gəldi, hətta mənə baxıb gülümsədi də. Sonra artırmada, stulda oturub:– Güllü, su gətir, – deyə çağırdı.

Ilyas Afandiyev4 min
Tar

Oxu, tar, oxu, tar!…Səsindən ən lətif şeirlər dinləyim.

Mikayil Mushfig3 min
Naleyi-təhəyyür yaxud millətə xitab

Nə idin dün, nə olmusan bu zaman?Millət, ey banisi-həyati-vətən!

Abbas Sahhat19071 min
Olmaz

Laf eyləmə felli dərviş,Belə kar eyləmək olmaz.

Ashiq Qurbani1 min
Onun məzarı

Döşünə döyərdi o kürsülərdə,Əliylə sinəsi əlbəyaxaydı.

Tofiq Bayram1 min
Duyğular

Səhra küləkləri kimi –Könlüm mülkündə duyğular

Mirvarid Dilbazi19881 min
Kipr

Kipr, zümrüd sularQoynunda-qoynunda,

Qabil1 min
Görmədim

Bəşər tarixini mən vərəqlədim,Əzəldən axıra gülən görmədim.

Novras Iman1 min
Nə gündəydi, indi qalıb nə günə…

Nə gündəydi, indi qalıb nə günə,Gözdən düşüb gözdə olan-bu millət.

Jabir Novruz19931 min
Qaranquşlar qayıdanda

Gələcəyəm sənə qonaqQaranquşlar qayıdanda.

Hokuma Billuri1 min
Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi

Titrəyir əllərim, tor görür gözüm,Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi?

Folk literature1 min
Təbrizi görməyincə

Könlümdə tufan olar,Könlüm boşalar, dolar,

Madina Gulgun19831 min
Göydəmir at

Eh, at idi göydəmir,dərisi nur saçırdı

Ali Kerim19692 min
IV fəsil, 5

Bu il havalar tez istiləşmişdi. Təpələrdəki qar örtükləri götürülmüş, yer-göy birdən-birə yaşıllaşmışdı. Çəpərlərin diblərində balaca mavi çiçəklər pıtrax kimi qalxmışdı. Vaxtından tez oyanan qara xallı qırmızı böcəklər onların arasında gəzişirdi. Təbiətin belə tez ayılmasından Mürsəl sevinirdi. O bu il məktəbdə əməlli-başlı may bayramı keçirməyi qərara almışdı. Qırmızı, yaşıl, sarı və göy rəngli kağızlar tapmışdı. Uşaqları başına yığıb həmin kağızları bərabər ölçüdə kəsərək yapışqanla birləşdirir və sonra zəncirvarı həlqələri bir-birinə calayırdı. Bu bəzəkil, naxışlı və müxtəlif rəngli kağız zəncirlər sinif otaqlarından birinin küncünə yığılırdı. Mürsəl müəllim bayrama bir neçə gün qalmış dükandan cürbəcür şəkillər aldı və məktəbin divarlarına yapışdırdı. Həyətdə iki uzun dirək basdırıb keçid düzəltdilər. Keçidin yuxarısına qırmızı parça örtdülər və cürbəcür şüarlar yazdılar. Lap ortada isə Leninin ipək parçadan toxunmuş şəklini vurdular. Şəklin ətrafı dairəvi idi. Bu dairənin içində inqilab edən, yeni traktor sürən, zindanların üstündə dəmir döyən adamların əksi var idi. Fabrik-zavodların bacalarından tüstü qalxırdı. Bir sözlə, dünya əməkçiləri rəbbəri əhatəyə almışdılar. Lap yuxarı başda isə "Cümlə-cahan füqareyi-kasibəsi, birləşiniz" sözləri yazılmışdı. Bayrama iki gün qalmış uşaqlar sərçə kimi civildəşə-civildəşə həyət-bacanı, sinif otaqlarını, eyvanları süpürüb təmizlədilər, pəncərə şüşələrini yuyub parıldatdılar. Oğlanlar kəndin kənarındakı dərəyə, İncə çayının sahilinə gedərək, saçaqlı söyüdlərin budaqlarından qırıb məktəbə gətirdilər. Eyvanların, otaqların dirəklərini yaşıllığa bürüdülər. Sonra rəngli kağızlardan düzəltdikləri zəncirləri saçaq-saçaq burub divarlardan, həyətdən keçidə qədər düzdülər. Məktəb hisi silinmiş çıraq kimi par-par parıldayırdı. Mürsəl sevincdən hər şeyi unutmuşdu. Başı bəzək-düzəyə o qədər qarışmışdı ki, kənd camaatından maraqlanıb onlara tamaşa etməyə gələnlərə fikir vermirdi. Fikir vermirdi ki, onların bəziləri pilləkənin qurtaracağında dayanıb Mürsəl müəllimin otağına baxır, onun yatdığı yeri gözdən keçirir və divara nə isə işarə qoyurdular.Mayın 1-i gəldi. Göyün üzü tər-təmiz, hava ilıq idi. Bu gün kənd lap tezdən oyanmışdı. Zümzümələr baharın ilıq havasına qovuşmuşdu. Mürsəl də tezdən oyanıb, qrammofonunu işə salmışdı. Gün xeyli qalxdı. Alabəzək parçalardan paltar geymiş qızlar-oğlanlar axışıb gəldilər. Mürsəl müəllim zurna səsi eşidəndə qulaqlarına inanmadı. Tez həyətə düşdü. Gördü ki, Hümmət də, Dursun da burdadır. Onlar zurnalarını kökləyir, dəfi günə tutub qurudurdular.

Ismayil Shykhly19953 min
Ay dost!

Məni qınayırsan, deyirsən yetərGecəni gündüzə qatdığın sənin.

Zeynal Jabbarzade1 min
Yolu azmaq

Oz arzuna catmaq ucun etsən kimə sən nifrət,Bəslayirsən urəyində ona min cur ədavət.

Abbasgulu agha Bakikhanov18281 min
V

Gümüş saçlı Qaratel belə sevinc içində ola-ola hansı ecazkar ana ürəyi ilə öz sabahının qara günlərini görüb belə qorxuya düşürdü? O öz övladının başı üstündə qovlanacaq qəza qılıncını necə gördü? Ana ürəyinin kövrəkliyi, həssaslığı iləmi?Bəlkə belədir: xilqətdən ata ürəyi sərtdir, daşdır? Axı ata ürəyi ana ürəyi qədər yumşaq, kövrək olmasa da, daş da deyildir! Ata ürəyi də öz övladını atəşin bir hərarətlə sevir, istəyir, övladının üstündə tir-tir əsir... Ancaq ata ürəyi öz iztirablarını gizlətməyə cəhd edir, çox zaman dost-düşmənini göz qabağına gətirir, öz ürəyini gizlətməyi də bacarır. İndi bəs burada Bəyalı oğlu Göyalının ürəyi necədir? O arxayındırmı? Ana ürəyinin iztirablarına qarşı biganədirmi? Göyalının ürəyi də içəridə titrəməyə, Şükranın üstündə əsməyə başlayır. Ancaq belə baxanda burada nə var idi? Hər şey öz yerində, öz qaydasında, öz axarında deyildirmi? Belə anlaşılmaz qaraltı qarşısında Şükranı Ulduzun belindən düşürüb, onun şəhpərini sındırıb bir qırağa atmaq olardımı? Şükranı Ulduzdan ayırıb Ulduzu dəyər-dəyməzinə satmaq, Göyən düzənliklərindən ilin yay aylarında yaylağa qalxan zaman ala yaylaqlardan, güllü-çiçəkli çəmənlərdən, qaynar gözlü, buzlu bulaqlardan məhrum edib, bu aralardan ilim-ilim itirmək olardımı? Belə olsaydı, onda Şükranın şəhpəri sınmaz, qanadları qırılmazdımı? Bir də bəzən belə olurmu, insan durduğu yerdə, elə ciddi səbəb olmadan öz-özünə qaralsın, qaraltılı-qorxulu şübhələrə düşsün? Bəlkə burada gümüş saçlı Qaratel öz aşıb-daşan xoşbəxtliyinin, Şükrana görə özünün hədsiz sevincinin içindən bir bədbəxtliyin çıxa biləcəyindən vahiməyə düşür? Üzdən baxanda nə deyib, nə etmək olardı? Kim Qaratelin, Göyalının yerində olsaydı, günün, güzaranın bu yerində nə edə bilərdi? Bu halda, Ulduzun belində qanada qalxan tək oğlunun qanadlarını necə qırardı? Onu əfsanəvi Ulduzun belindən düşürüb piyada edərdi, Göyən düzənində qoyun sürülərinin qaldırdığı yay tozlarının içinə tullardı?

Suleyman Rahimov7 min
Yusif əminin yuxusu, 3

یا من اصبور را پیش خود از وفا طلب یا تو که پاک‌دامنی صبر من از خدا طلب!»گفت: «عمو جان! «الامور مرهونة باوقاتها». البته شما هم خواهید آمد. لکن شما را چند وظیفه در پیش است. باید انجام دهید!»

Zeyn al-Abedin Maraghei16 min