Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Niyə bağlanmısan ol zülfi-pərişanə, könül?Qaç o zəncirdən, eylər səni divanə, könül.
ArıArıyam, zəhmətkeşəm,Bal, mum çəkməkdir peşəm.
Rubai 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Ghazal 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Ghazal 59خیل خیال تست که بر چشم ما رودیا تخت جم که بر سر مور از هوا رود
Qarğa və tülküPendir ağzında bir qara qarğaUçaraq qondu bir uca budağa.
Mufrad 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Əl xəttiDağ dağa qovuşmaz, insan insana qovuşar. Qədimdən adətdir: adamlar bir-birilə görüşəndə əl verirlər. Sıxılan hərarətli əllərdən hər iki tərəf yaxınlıq, dostluq, sədaqət, məhəbbət duyur. Əllərdən keçən yalnız bu hisslərmidir?40 il əvvəl məktəbli vaxümdan ayrıldığım bir yoldaş ilə yenidən görüşmək mənə qismət oldu. İndi o, ömrünü böyük şəhərlər tikintisinə sərf edən məşhur bir mühəndis idi. Onun da saçları ağarmış, hərəkəti ağırlaşmış, səsindən uşaqlıq, simasından gənclik əlaməti uçub getmişdi. Çöhrəsində mənalı cizgilər, qalın qırışlar əmələ gəlmişdi. Dostumun silah kimi bərk əlini ovcuma alıb, diqqətlə baxdım. Bu əlləri mən uşaqlıqda, zoğ kimi zərif vaxtında, qələm tutanda, aşıq atanda çox görmüşdüm. İndi isə xeyli böyüyən, bozaran əllər xəritə kimi çal-çarpaz xətlərlə örtülmüşdü.
Bayram qabağıYenə baxır gülərüz ay pəncərəmdən xumar-xumar,Yatma, - deyir bu gün mənə sinəmdəki bu duyğular.
Dəniz o dənizdi, sahil o sahil...Dəniz göylüyündə qalıb eləcə,Sahil qayaları elə həmindi.
Yalvardım səbayə: şərh et halımıYalvardım səbayə: şərh et halımı,Yolun düşsə, çeşmi-xumar yanında.
Çumur-çumur adın nədir?Gələn gəlir, gedən gedir, çumur-çumur adın nədir?Qalan nədir, gedən nədir, çumur-çumur adın nədir?
Uşaqlığımla görüşNecə də doğmadır mənə bu yerlər,Ah, dəydi burnuma kəndin havası.
Gülə-güləDarıxma, sənə qurban,gülüm, gülüşüm mənim.
Bezmə gəlAralı gəzmə, gəzmə, gəl!Özünü üzmə, üzmə, gəl!
Kanz al-Haqa'iq, chapter 19چو موسی باز میگردید از طوردر آن وادی سیاهی دید از دور
Vəh ki, sənsiz həmdəmi-ahü fəğan boldum yenəVəh ki, sənsiz həmdəmi-ahü fəğan boldum yenə,Bidilü bidilbərü bixanüman boldum yenə.
Üçüncü pərdəHəmin otaqda. Bu dəfə otaq bəzənib. Çox qonaqlar vardır. Bir tərəfdə tarzən və xanəndə oturub, musiqi çalınır. Pərdə qalxdıqda Mərcan bəy fəxir libas geyinmiş daxil olur. Onu görcək oxuyurlar.*(Musiqi)*
DeyirəmAy ağalar, gəlin sizə söyləyim,Atəşin ürəkdə yanar, deyirəm,
Xalq ədəbiyyatında bəşəri təmayüllərXALQ ƏDƏBİYYATINDA BƏŞƏRİ TƏMAYÜLLƏR*Xalq ədəbiyyatı ağızdan-ağıza keçib nəsildən-nəslə intiqal edən ədəbiyyata deyilir. Bu tərif haqqında bütün müdəqqiqlərin rəyi bir kimi görünür. Lakin xalq ədəbiyyatı deyilən bu el fikrinin məhsulu kimə və hankı xalqa məxsusdur deyildikdə, bir az çətinlik çəkilir. Çünki bir xalqın arasında məruf olan bir parça, istər şəkil, istərsə mövzu etibarilə başqa xalqların arasında da görünmədədir. Nağıl, atalar sözü, tapmaca kimi xalq ədəbiyyatının növləri bir çox xalqların ədəbiyyatında da mövcuddur. Şəkil kənarda dursun, müəyyən bir mövzu belə bir çox millətlərin arasında dolaşıb durmadadır. Məsələn: “Skazka” adı ilə məşhur “O xitrosti Didoniya” rəvayəti dünyanın hər bir tərəfinə yayılmış bir hekayədir. Öküz və yaxud inək dərisi böyüklükdə bir yer istənilir, sonra dərini kəsib qayış şəklində geniş bir torpağın ətrafına çəkir, yeri işğal edirlər. Rəvayət bundan ibarətdir.
VarıymışNələr gördüm, gəşt elədim dünyanı,Hər bir işin qeylü-qalı varıymış.
Rubai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Altun heykəlXeybəri ufaq bir kənddir. Bu kənd, yalnız sıldırım qayalıqda bulunmasıilə mühitindəki adi kəndlərdən ayrılır.
QalanarBeymürvət kəslərin olmaz kölgəsi,Vəfalı dost, dost oduna qalanar.
20 yanvar xatirəsiBura şum yeri deyil,Saxla, kotanı, saxla!
Fuad paşanın mədhindəHər tərəfdən əhli-islamə bu gün təbşirdir.Kim Suleyman şahə Asəfvəş vəzirü mirdir.
Mizani-əqvamBir ləhzə açıb dideyi-insafü mürüvvət,Qıl aləmi səncideyi-mizani-həqiqət.
Poem 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفتمپوش روی، به روی تو شادمان شدهایم
Afrika nəğmələrindənQaranlıqdan səs*– Sonu varmı, sonu varmı;
Məhəbbət gələndə insan ömrünəMəhəbbət gələndə insan ömrünə,Sanırsan hər yerə ilk bahar gəlib,