Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bu səhər itpərəstlər idarəsində bərk həyəcan var idi:– Nə olub, nə xəbərdi?
Bir qəlb ki, çalxalanarBir qəlb ki, çalxalanar, hər zaman coşar,Tufanlar keçirən dəryaya bənzər.
Ağlama, qorxuram göz yaşlarındanYenə gözün dolu, ürəyin dolu,Təsəlli sənindir, gileylər mənim.
Yox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağınaYox məndə bəs ki, tabü təvan hicr dağına,Çarə budur: yıxam özümü xüm ayağına.
No... olub ala?!Qatmısan sən gənə də malı-mala – no...olub ala?Qazıyırsan ayağım altda çala – no...olub ala?
Birinci günŞalvarı dizədək, köynəyi dümağ,Çantası toxunur dabanlarına.
Ömürlük geydirdi onu təbiətBir yarımpaltoda qalıb nəzərim,qadınlar üçündü, yumşaq dəridən.
Xəstə və həkim– Bir az ömür istəyirəm,bir az da, bir az da...
Gulshan-i Raz, chapter 40شنیدم من که اندر ماهِ نیسانصدف بالا رود از قعرِ عمّان
Vəh ki, can getdi, yetürməz kimsə canan ərzinəVəh ki, can getdi, yetürməz kimsə canan ərzinə,Mülk viran bolduvü yetmədi sultan ərzinə.
Stolipin və divani hərbDuma üzvlərinin Rusiyada qurulmuş divani-hərblər barəsində hökumətə qarşı idareyi-lisan etməsinə cavab olaraq, baş vəzir Stolıpin cənabları uzun bir nitq söylədi, hərçənd belə danışırlar ki, baş vəzirin bir nitqi onun hazırcavablığına dəlalət edəməz, çünki bu nitq ən qabaqlarda hazırlanıb, əzbər edilmiş idi. Amma hər halda Stolıpin bu nitqi söyləyib də özünün həm natiqi-bəliq və həm də köhnə bir politikan olduğunu isbat etdi. Vəxta ki, duma üzvləri hüzura çıxıb divani-hərb qaydalarını pisləməyə başladılar. Stolıpin onlara rəddiyyə etmədi. Bəlkə, onların sözlə müvafiq olduğunu anlatdı. O dedi ki, mən mahir bir yurist ilə mübahisəyə girib divani-hərb xüsusunda danışa bilmərəm, çünki bizim ikimizin də isbat edəcəyi bir şey olacaqdır ki, o da divani-hərbin pisliyindən və onun fəsxi lüzumundan ibarətdir.Stolıpin bəhs etməyir, mütləq divani-hərb tərəfdarı deyildir. Lakin divani-hərb məhkəməsinə hökm etmək ondan ötrü ağızda bir söz deyib, sonra əməl etməmək adi bir şeydir. Bainhəmə Stolıpin özünü heç itirməyir. Divani-hərbləri pisləyir. Ancaq hər yerdə qurulmasına əmr edir ki bunu da onunla bəyan edir ki, bəli nə etməli idim, bir vaxt baxıb görürəm ki, dövlətin əsasları titrəyib, daha bir az uçmağa qəribdir. Ona görə bu təhlükəni, yəni dövlət təhlükəsini divani-hərb vasitələrilə dəf etməyə məcbur oluram; bu cürə sözlə səthi bir nəzərlə baxılsa, səhih görünər, lakin görək əslində də səhihdirmi, yoxmu?
Aşıq Alının Aşıq Əsmərlə deyişməsi (1)Aşıq Əsmər:Kəndini laf edib, “aşığam” demə,
Üzün məndən niyə döndüGəl, ey mehri-məhəbbətim,Üzün məndən niyə döndü?
Ghazal 60بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود
Ölüm mədhiyyəçiləriYurdu yağmalananyıxılan, duran.
Nikolay İvanoviç BaranovskiyəQafqaz canişini baş idarəsi dəftərxanasının direktoru, həqiqi dövlət müşaviri həzrət-əşrəf Nikolay İvanoviç Baranovski cənablarına**9 aprel 1874, Tiflis*
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Poem 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Qit'a 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Gör necə güclüsənIYatmaq istəyirəm...
Xubların sultanısan aləmdə, var, xan ol, yürüXubların sultanısan aləmdə, var, xan ol, yürü,Aşiqin canında cansan, var, acanan, ol, yürü,
Prezidentlik davasıBaşlarda şöhrət havası,Prezidentlik davası...
Bir cüt bacı göyərçinə qardaş olmağa gedən atlıBir çay yuxarı, bir çay aşağı,bir göy yuxarı, bir göy aşağı,
Sıx məniUzun-uzun işləkləriqışa qalan bu qarın.
Aşıq Şəmşirlə deyişmə – IVəliDilimin əzbəri, Şəmşir qardaşım
Ghazal 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
Rubai 237نونو غم آن راحت جان من دارمجوجو جانی در این جهان من دارم
Ghazal 60قرآن صفات جاه و جلال محمد استاحکام شرع شرح کمال محمد است
Ghazal 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم
ŞorBir əhvalat var ki, heç mənim yadımdan çıxmır. Əhvalat budur ki, keçən il Ağdaşdan Tiflisə gürcü qəzetlərinin birinə rusca bir teleqraf çəkilmişdi. Teleqrafı göndərən bir müsəlman qardaş idi ki, adı yadımdan çıxıbdır (yəni adında bir iş yoxdur). Teleqrafın məzmunu belə idi: mən flankəs pasxa bayramı münasibətilə cəmi gürcü qardaşlarımı təbrik edirəm. Bu teleqrafın mənası budur ki, mən, yəni Ağdaşda flan müsəlman qardaş ancaq gürcü qardaşlara mübarəkbadlıq göndərirəm, yoxsa rus və erməni qardaş [.. . ]; amma doğrusu məhəbbətin şiddətindən dəxi gürcü qardaşdan savayı bir özgə qardaş yadıma düşmür.Çox gözəl! Amma bildirdən bu teleqraf heç mənim yadımdan çıxmır və çıxmamağın da səbəbi budur ki, mən bildir bu teleqrafı oxuyanda bir şey nəzərimə gəldi. Mənim nəzərimə gəldi ki, müsəlman qardaşın, deyəsən, məhəbbəti o dərəcədə cuşa gəlib ki, teleqrafın duzunu artıq salıb; o qədər artıq salıb ki, qır duz olub.