Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم
Rubai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Qaranlıqda“Şəki fəhləsi” qəzetinin 96-cı nömrəsində axırıncı səhifədə oxuduq: “Əmələ müxbirlərimizdən. Təəccüb ediləcək bir hal.Keçmişdə deyirlərdi ki, çəkməçinin çox vaxt ayağı yalın olur, eləcə də azərbaycanlı olub neftsizlikdən qaranlıqda qalmaq da təəccüb ediləcək iş deyildir. Bir aya çatar ki, qəzamızın fəhlə-kəndliləri neft olmadığından gecələr qaranlıqda qalırlar. Bütün kəndçi-fəhlələr günüzlər axşamadək əllərində neft qabları gəzirlər, bir girvənkə neft tapmırlar. Doğrudur, əlacsız qalıb girvənkəsinə üç-dörd yüz milyon verib xəlvət alanlar da olur... ”
Şâhâ tutağun gönülümi ala niçe birŞâhâ tutağun gönülümi ala niçe birDöndere gözüm yaşlarını ala niçe bir
The Treasury of Mysteries, chapter 10I who in this circle which goes round the world am tied to the city like the centre of a point,Have no opportunity to stretch my limbs in comfort. I have the shadow but not the glory of the Phœnix.
Şeyx Əbdüləzəl gəlirİran ilə Almaniya, həmçinin İran ilə İngiltərə-Rusiya dövlətləri arasındakı siyasi münasibət gərginləşməyə başlamışdı.Tehranda təzə qoşun dəstələri düzəltmək məsələsi Rusiya və İngiltərə səfirlərinin siyasi mənafeyini qıdıqlamağa başlamışdı.
Ghazal 101امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست
Gülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbibGülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbib,Atəşi-duzəx qılır həm möhnəti-cövri-rəqib.
Töhfeyi-Sami, bölmə 479متقی و پرهیزکار و مؤمن و کم آزار است و در شعر قصاید نیک در منقبت گفته، دیوان غزل تمام کرده و مثنوی در بحر سبحه الأبرار گفته و از علم قافیه و عروض و معما نیز با خبر است این مطلع از اوست :وین شادی دگر که بسوی تو میکشد
Qasida 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Etdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələfEtdigim nalələr olmazdı bu sevdadə tələf,Sinəm olsaydı gər ol navəki-müjganə hədəf.
ƏbədiGedəcək zillət, əsarət bu gidi dünyada,Haqq, ədalət əbədidir, əbədi dünyada.
Qit'a 43گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند
Dolaşır dillərdəÇox da o sahildə yad əllərilə,Adı kitablardan pozulan mənəm.
Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Aşiq ki, verir canını – cananə üçündür.
Çoban mahnısıSürür inəkləri Dadaş,Otarmağa yavaş-yavaş;
Rubai 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Ghazal 126کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ
Other poem 21همه شب چشم من و صبح گریبان تو بودطرفه شوری به سرم از لب خندان تو بود
Ghazal 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
"Gülüstan"-i-Sə’didən bir hekayeyi-mənzuməyə bənzətmə ("Yeki porsid əz on şəh geştə fərzənd")Yeki porsid əz on şəh geştə fərzəndKi, ey Əbdülhəmid1 əz to xirədmənd!
Fərəh məclisiDostlarımın əhatəsində olduğum zaman özümü xoşbəxt sayıram. Müsahiblər şikayətlənir ki, yaxşı dost azdır. Mən belə bir şikayətdən uzağam. Çünki mehriban dostum çoxdur. Müsahiblər dostlar ilə az və çətin görüşmələrindən gileylənirdi. Burada da mən seçilirəm. Mən dostlarım ilə istədiyim zaman görüşürəm.Deyəcəksiniz, nə üzüyola dostlarınız var.
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
Bu millətin dərdi-səriNəhrləri döndər belə haqqa sarı,Haqq qapısın açmır, atam, haqq açarı.
Ey dil, yapış ol Əhmədi-Muxtar ətəyindənEy dil, yapış ol Əhmədi-Muxtar ətəyindənTa kim, nəfəsin var.
Səs-küylü təbilim varİllərlə zülm çəkmiş, minlərlə zəlilim var,Olmuş vətən uğrunda, şilim var, əlilim var.
Daşdan yaza-yaza elə bilməyinDaşdan yaza-yaza elə bilməyinSoyuq daşa dönüb ürəyim mənim.
Sən bağışladınEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Mənə üfüq boyda geniş səmanı,
Dünyada xoşbəxtlik yaşayırDünyada xoşbəxtlik gəzir, dolanır,Döyür qapıları, evlərə girir.
Haqq al-Yaqin, chapter 6حقیقت- ممکن امری است اعتباری که عقل بر وفق خویش از ادراک وجود و عدم به هم درذهن ترکیب کند، و چون به نهایت طور خویش رسد که مبداء طور کشف است حکم کند بدانکه اعتباریات را در خارج وجودی نیست: ان هی الا اسماء سمیتموها انتم و آباءکم.حقیقت- جسم وجسمانیات از جواهر و اعراض به جملگی از امور اعتباریاند، به حقیقت وجود خارجی ندارند: کمثل عیث اعجب الکفار نباته ثم یهیج فتراه مصفرا ثم یکون حطاما.