Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیا ساقی آن شهد شیرین مذاقکه ما را باو هست صد اشتیاق
ManifestQayda belədir: həmişə manifest çıxanda ruznamələr onun məzmununu və mənasını camaata bildirirlər ki, hər bir kəs baxəbər olsun. Kiminin qohumu və qardaşı dustaqdır, – gərək azad oluna, kiminin nidamkası var, – bağışlanacaq, kiminin sudda işi var, – bilmir nə tövr qurtaracaq.Amma çox heyif olsun ki, Bakıda çıxan müsəlman qəzetlərimiz bu barədə bir şey yazmırlar. Bu səbəblərə görə biz lazım görürük oxucularımıza bir qədər məlumat verək.
Keçdi keçən var isə, dövran budurKeçdi keçən var isə, dövran budur,Şimdi qopan canlara cəvlan budur.
Ghazal 98یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟بزیر پرده مگر خویش را خریدارست؟
Yarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar,iştə görYarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar, iştə gör!Ürəyim pas oldu qəmdən, gəl içim yar, iştə gör!
Töhfeyi-Sami, bölmə 395مرد لوند مشرب و می کش بود و بهر شاعر که می رسید میگفت تو معلوم و شعر تو معلوم . در تبریز فوت شد این مطلع از او یادگار است :شبی که پیش نظر شمع روی یار ندارم
Yar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazarYar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazar,Yazsa bir lütfümü yüz yol genə təkrarə yazar.
Bəxtiyar şairBəxtiyar şair odur ki, yaşayır yurduyla,Ulu yurdda ucalan bir oğul olmaz bədbəxt!
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imişBülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Ghazal 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوستراهی به خلوت دل جانانم آرزوست
Rubai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Qəmindən başə dün həsrət əlilə ol qədər vurdumQəmindən başə dün həsrət əlilə ol qədər vurdumKi, sübh olunca mürdə cismimi toprağə tapşırdum.
DərdDərdi mara nist dərman, əlqiyas!Mənim tək bircə qardaşım var, dünyalarca istərəm və əgər lazım olsa, onun yolunda özümü ölümə verərəm. Atamın yadigarı, anamın yadigarı, atabir, anabir, doğma qardaş, canım, ciyərim, ətim, qanım, ruhum və iki gözümün işığı.
Eşq əri bu dünyadə dilriş imişEşq əri bu dünyadə dilriş imiş,Rəncün içində bu gün dərviş imiş.
Ghazal 100من اگر توبه شکستم کرمش موفورستپیش دریای کرم توبه من محصورست
Zülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tabZülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tab,Hüsnün qatında zərrəcə yox nırxi-afitab.
Töhfeyi-Sami, bölmə 404مردی لاابالی و بی قید بود و از بی قیدی اکثر اوقات در شرابخانه بسر می برد این دو مطلع از اوست :دوش ایدل دیوانه بدان مست رسیدی
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
Beşikdən eşiyəAləmə göz açdığı gün hər çocuqAğlayar, aləm gələ, ay-ay deyər.
Səni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır buSəni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır bu,Bu vəcahətlə, həqiqət, məhi-Kənandır bu.
Ghazal 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است
Rubai 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Ghazal 152از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت
Qıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüramQıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüram,Şəmi-rüxsarı ilə oldu münəvvər həmmam.
Kişi gəlirMən təəccüb edirəm bir para müsəlman qardaşlara ki, evlərinə kişi qonağı gələndə övrətlərini çıxardıb aparırlar qonaqların yanına və oturub bir yerdə söhbət eləyirlər. Doğrusu, belə bir əməli mən xoşlaya bilmərəm və heç razı ola bilmərəm ki, mənim övrətim dünyada məndən savayı bir kişini görsün, bir kişi ilə danışsın.Və bilirəm də ki, bu məsələ barəsində mənim tərəfdarlarım çoxdur və hədsiz şükürlər də edirəm ki, yer üzünün cəmi müsəlman qardaşları bu xüsusda mənnən yoldaşdırlar.
Qışladan başladı dəprəndi obaQışladan başladı dəprəndi oba,Qöncə yenə könləgin qıldı əba.
Ghazal 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست
Çəkəli əynimə bu sikkeyi-mərdan kəpənəkÇəkəli əynimə bu sikkeyi-mərdan kəpənək,Biləsən, qıldı mənim dərdimə dərman kəpənək.
Töhfeyi-Sami, bölmə 405در صاحب حسنی شاعر شد و او را مدد میکردند لاجرم ریشش سربزد و دیگر از شعر دم نزد . آخر پایمال استخفاف گشته بخفافی قرار گرفت . این دو مطلع از اوست :غایب مشو ای نور دو چشم از نظر ما