Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Demə fəraq odunun duzəxə şəbahəti var,Behiştə duzəxin, ey bixirəd, nə nisbəti var?!
Könlümün həsrətini duymazsanKönlümün həsrətini duymazsan,Könlümün həsrəti ömrümdən uzun.
Sənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdurSənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdur,Nə istəyirsən elə, etirazımız yoxdur.
Ghazal 1879آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست
Rubai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Ghazal 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Qit'a 9ای غره بر لطافت حسن و جمال خودآیا چرا جنون تو بر عقل غالب است
ƏlifbaLazımdır avam camaatı başa salmaq, yoxsa birdən-birə desən ki, “bu Balkan davası bizim əlifbamızın davasıdır”, əlbəttə, bu sözlər damnan düşmə sözə bənzəyəcək; dəxi heç kəsin qulağına girməyəcək. Sözü lazımdır ehmalca demək, “pişiyim-pişiyimnən” demək. O demişkən, “söz var ki, dağa çıxardar, söz var dağdan endirər”. Yoxsa avam camaat nə sənin məqaləni oxuyar, nə də oxusa, təsdiq eləyər; qalarsan meydanda tək-tənha.Və bir də səndən də savayı qəzetçi var: kimdir əlifba sözünü danışan? Sözün var, – söz de! Davadan yazırsan, topdan-tüfəngdən danış; Balkan hara, əlifba hara?
Dervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsunDervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsunŞol yâr ki bî-hîş ola bizüm gibi olsun
Ghazal 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Surətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olurSurətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olur,Bir nəzər görsəm, camalın dərdimə dərman olur.
Töhfeyi-Sami, bölmə 379از ابریشم فروشی اوقات میگذراند و گاهی شعر نیز میگوید این مطلع از اوست :جز خیال دهنت هیچ نیاید بنظر
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Oğullar ucalır ellər içindəOğullar ucalır ellər içində,Çör-çöpü kim görür sellər içində,
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdurKönül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Ghazal 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن استحال درون خانه نمایان ز روزن است
Rubai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Ghazal 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Rubai 10تا گشت دل زار ز دلدار جداشد طاقت و راحت از دل زار جدا
Övrət məsələsiBu axır vaxtlarda müsəlman qəzetləri və müsəlman jurnalları övrətlərimizə dair bir para məqalələr yazıblar. Biz də lazım görürük bu məqalələrin məzmunundan oxucularımızı xəbərdar edib, öz fikrimizi və rəyimizi müxtəsərcə söyləyək.Bakıda çıxan gündəlik “İbadət” qəzetinin 215-ci nömrəsində belə yazılıb: “Bəli, Balkan müharibəsini gördük, orda icra olunan müharibə vəsilələrini müşahidə qıldıq və axırda yadımızda qalan və gələcək tarixə yazılmalı olan mənzərə həmindir ki, tərəfeynin birinin əskərləri miyanında bolqar xanımları topçuluq vəzifəsi icra edəndə, yaralıları bağlayanda, teleqraf, mühəndis və qeyri bir xidmətlərdə bulunanda, osmanlı tərəfində tək bircə qadın gözə sataşmırdı və sataşa da bilməzdi və bununla belə biz mürurla avropalılara basılmağımıza və yavaşyavaş yox olmağınıza təəccüb edirik. Xeyr, xeyr təəccüb etməməli! Zira ki, xanımı ilə meydana çıxan bir igid, əlbəttə, tək meydana çıxan igidi basacaq”.
Məclisi kim xoş tutar ənbər, ənbərMəclisi kim xoş tutar ənbər, ənbər.Könüli kim aparur dilbər, dilbər.
Ghazal 95از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترستحسن تو مظهر آمد و عشاق مظهرست
Şərbətin acı firqətin nuş edərəm şəkər kimiŞərbətin acı firqətin nuş edərəm şəkər kimi,Canımı dutmuşam qəmin qarşısına sipər kimi.
Töhfeyi-Sami, bölmə 394از جمله شعرای غیر مشهور است این مطلع از اوست :بگشاید آن نگار چو زلف دو تای خویش
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Ən yazıq insanBaşa sal, "mən yazığam" söyləyəni, qandır, oğul,Ən yazıq "mən yazığam" söyləyən insandır, oğul!
Qiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olurQiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olur,Zəmanə əhli dəyər bir-birə, qiyamət olur.
Ghazal 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توستاز هر دلی که گرد فشانی عبیر توست
Rubai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Ghazal 146چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفتکه به یک دیدن او از دلم آرام برفت