О любви
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Yarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdurYarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdur,Hicrində gözüm hər gecə giryan ola, xoşdur.
Gözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olurGözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olur,Bu məlahətli baxışlar quzu ceyranda olur.
Bülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olurBülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olur,İstəklin əhli-hüsn ola, bietibar olur.
Qiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olurQiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olur,Zəmanə əhli dəyər bir-birə, qiyamət olur.
Aparır ayə fələk mehri-cəmalından nurAparır ayə fələk mehri-cəmalından nur,Bədnəzərlər nəzərindən eləsin həq səni dur!
Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Aşiq ki, verir canını – cananə üçündür.
Gül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünürGül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünür,Bağ içində, elə bil, sünbülü reyhan görünür.
Bu cəfalər mənə ol mahliqadən görünürBu cəfalər mənə ol mahliqadən görünür,Nə cəfa qılsa əgər, yarü vəfadən görünür.
Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Çəkdin o güləndamı kənarə, nə dedin bəs?
Boynuma keysulərin ol şux zəncir eyləmişBoynuma keysulərin ol şux zəncir eyləmiş,Qətlimə əbrulərin cəllad şəmşir eyləmiş.
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imişBülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Mən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imişMən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imiş,Əvvəl vəfalı, axırı bietibar imiş!
Məcnun hələ də eşqdə divanə deyilmişMəcnun hələ də eşqdə divanə deyilmiş,Leyli o zamanlar ona cananə deyilmiş.
Nigarım bəzmi-işrətdə belində xəncər əyləşmişNigarım bəzmi-işrətdə belində xəncər əyləşmiş,Məgər Nüşabə təxtində gəlib İsgəndər əyləşmiş!
Artırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xətArtırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xət,Necə xoş olmaz əgər ağ üzrə olsa qarə xət.
Qaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəstQaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəst,Hüsnünün məshəfi İncil ilə Quranı şikəst.
Həmişə eşqinlə eylərəm fəğan, ey dostHəmişə eşqinlə eylərəm fəğan, ey dost,Olubdur hər tərəfə göz yaşım rəvan, ey dost.
Töküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbuTöküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbu,Sanarsan, xətteyi-Rumi tutubdur ləşkəri-hindu.
Səni görcək dedim, ey dil, nə dilaradır bu?!Səni görcək dedim, ey dil, nə dilaradır bu?!Bu qədər cazibə var bunda – Züleyxadır bu.
Səni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır buSəni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır bu,Bu vəcahətlə, həqiqət, məhi-Kənandır bu.
Dindirmədi, ey dil, səni canan, əcəb oldu!Dindirmədi, ey dil, səni canan, əcəb oldu!Etdin nə qədər naləvü əfğan, əcəb oldu!
Mənimlə mehriban yarım nədən namehriban oldu?Mənimlə mehriban yarım nədən namehriban oldu?Uyub biganəyə öz aşiqindən bədgüman oldu.
Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Saldın məni hicranə, bu bilməm, nədən oldu?
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.