Семь красавиц, глава 37

Лал — замок жемчужной нити истины нетленной,Что немолчным наполняет звоном слух вселенной, —

Низами ГянджевиМаснави15 мин
Səadətnamə, 90

این همه بحث​های لفظی بودورنه در اصل نیست گفت و شنود

Махмуд ШабистариМаснави1 мин
Мантик аль-ушшак, глава 37

تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Сокровищница тайн, глава 43

Жили двое мыслителей некогда в доме одномИ полны были гнева, поспорив о доме своем.

Низами ГянджевиМаснави3 мин
Səadətnamə, 97

نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز

Махмуд ШабистариМаснави1 мин
Мантик аль-ушшак, глава 38

بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Шараф-наме, глава 48

Дай мне, кравчий, невесту с прикрытым лицом,Если брачным невеста пленилась венцом.

Низами ГянджевиМаснави11 мин
Səadətnamə, 106

محدث است عالم ار نه از دو یکیوصف او آمدی و نیست شکی

Махмуд ШабистариМаснави1 мин
Мантик аль-ушшак, глава 46

برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Хосров и Ширин, глава 54

Лишь сердцем к образу он Сладостной приник, —Из сердца глубины любовь исторгла крик.

Низами ГянджевиМаснави7 мин
Səadətnamə, 110

ممکن است این همه ز قدرت حینرسد فکرها به حکمت وی

Махмуд ШабистариМаснави1 мин
Мантик аль-ушшак, глава 56

زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من

Аухади МарагаиМаснави2 мин
Сокровищница тайн, глава 56

Посмотри, как хорош этот чинный придворный прием,Как приятен для глаз — словно свет полнолунья на нем.

Низами ГянджевиМаснави5 мин
Səadətnamə, 119

بر رهی می​گذشت شیخ مهینسعد دین حمویه با تمکین

Махмуд ШабистариМаснави2 мин
Мантик аль-ушшак, глава 61

به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Шараф-наме, глава 57

Кравчий! Чашу! К жемчужинам чаши припав,Я солью с ними сердца им сродный состав.

Низами ГянджевиМаснави8 мин
Səadətnamə, 127

اهل الحاد و مرجئه ز ستیزشبهه​ای کرده​اند دست آویز

Махмуд ШабистариМаснави1 мин
Мантик аль-ушшак, глава 65

برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Хосров и Ширин, глава 57

Хосров спросил: «Ты кто? Тут все я знаю лица».Ферхад: «Мой край далек, и Дружба — в нем столица».

Низами ГянджевиМаснави6 мин
Гульшан-и раз, глава 1

به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت

Махмуд ШабистариМаснави4 мин
Мантик аль-ушшак, глава 73

چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Шараф-наме, глава 58

بیا ساقی آن آب آتش خیالدرافکن بدان کهرباگون سفال

Низами ГянджевиМаснави17 мин
Гульшан-и раз, глава 2

گذشته هفت و ده از هفتصد سالز هجرت ناگهان در ماه شوال

Махмуд ШабистариМаснави7 мин
Мантик аль-ушшак, глава 6

شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Шараф-наме, глава 60

Черный прах обыщи, кравчий мой огневой,И открой в этой тьме ты источник живой!

Низами ГянджевиМаснави10 мин
Мират аль-мухаккикин, глава 2

بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.

Махмуд ШабистариМаснави14 мин
Мантик аль-ушшак, глава 8

عنایت‌ها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو

Аухади МарагаиМаснави1 мин
Икбал-наме, глава 3

محمد که بی‌دعوی تخت و تاجز شاهان به شمشیر بستد خراج

Низами ГянджевиМаснави3 мин
Мират аль-мухаккикин, глава 4

بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را می​بینیم یکی تا ده سال بیش نمی​ماند و یکی تا صد سال می​ماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.

Махмуд ШабистариМаснави8 мин
Мантик аль-ушшак, глава 11

کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست

Аухади МарагаиМаснави1 мин