Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Семи небес многоочитый свод,Семи планет хрустальный хоровод,
Səadətnamə, 116عاقلی دید قطرۀ ژالهبنشسته به سبزه و لاله
Джам-и Джам, глава 1قل هوالله لامره قد قالمن لهالحمد دائما متوال
Хосров и Ширин, глава 19И мастер слов, Шапур, поклон земной отвесил:«Да будет наш Хосров и радостен и весел!
Səadətnamə, 124نزد ایشان زفهم و وهم و گمانواجب است دایماً وجود زمان
Джам-и Джам, глава 54داشت عیسی خری کبود به رنگکه نرفتی دو روز یک فرسنگ
Икбал-наме, глава 22بلیناس دانا به زانو نشستزمین را طلسم زمین بوسه بست
Səadətnamə, 127اهل الحاد و مرجئه ز ستیزشبههای کردهاند دست آویز
Мантик аль-ушшак, глава 66چو گوش ماهرخ پر شد ز زاریبه جای آورد شرط دوستداری
Шараф-наме, глава 24سرِ نامه نام جهاندار پاکبرارندهٔ رستنیها ز خاک
Мират аль-мухаккикин, глава 3بدان که اول چیزی که حق سبحانه و تعالی بیافرید عقل بود کقوله علیه السلام: «اول ماخلق اللّه تعالی العقل». و عقل را سه معرفت داد: اول معرفت خود، دوم معرفت حق، سوم معرفت احتیاج او به حق. و از هر معرفتی چیزی در وجود آمد: از معرفت خود نفسی و از معرفت حق عقلی و از معرفت احتیاج او به حق جسمی پیدا شد. و در عقل دوم همین سه معرفت پیدا شد و از آن سه معرفت او هم بر این طریق عقلی دیگر و نفسی دیگر و جسمی دیگر پیدا شد. همچنین تا نُه مرتبه، نُه عقل و نُه نفس و نُه جسم پیدا شد و آن نُه جسم، نُه فلک است و نُه نفس، نفوس فلکی و نُه عقل، عقول افلاک. پس هر فلکی را نفسی و عقلی و جسمی باشد.فلک اول را عرش خوانند و فلک اطلس و فلک الافلاک و جسم کل هم گویند. و فلک دوم را کرسی خوانند و فلک البروج و فلک الثوابت نیز خوانند و فلک دیگر را که زیر اوست فلک زحل خوانند و فلک دیگر را فلک مشتری و دیگر فلک مریخ و دیگر فلک آفتاب و دیگر فلک زهره و دیگر فلک عطارد و دیگر فلک قمر و عقل فلک قمر را عقل فعال خوانند و نفس او را واهب الصور گویند.
Мантик аль-ушшак, глава 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Хосров и Ширин, глава 27Перенесенная в цветущий Медаин,Ко всем приветливой умела быть Ширин.
Гульшан-и раз, глава 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر
Мантик аль-ушшак, глава 52به دست قاصدی داد این حکایتحدیثی پر شکیب و پر شکایت
Семь красавиц, глава 29В некий Дея месяца день, что был корочеНочи Тира месяца, самой краткой ночи, —
Канз аль-хакайик, глава 5ز دنیا و ز دنیادار شو دورمباش از بهر دنیا بیش رنجور
Мантик аль-ушшак, глава 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن
Сокровищница тайн, глава 40خیز و بساط فلکی درنوردزانکه وفا نیست درین تختهنرد
Гульшан-и раз, глава 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Джам-и Джам, глава 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Шараф-наме, глава 57Кравчий! Чашу! К жемчужинам чаши припав,Я солью с ними сердца им сродный состав.
Мират аль-мухаккикин, глава 8بدان که مجموع عالم بعضی ظاهر است و بعضی باطن. آنچه ظاهر است از عالم، افلاک است و عناصر و موالید؛ و آنچه باطن است از عالم، نفوس است و عقول و مردم را نیز ظاهری و باطنی هست، ظاهر چون بدن و باطن چون قوّتها که بدان ادراک اشیا کند مثل قوّت بینائی و شنوائی و گویائی و غیرهم و آنچه حق سبحانه و تعالی فرموده: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتّی یتبیّن لهم انّه الحق»؛ مراد از آفاق، عالم ظاهر است یعنی عالم اجسام و مراد از انفس، عالم باطن است یعنی عالم ارواح و آن آیات نزد محققان نُه آیت است که حق تعالی به موسی داده قوله تعالی: «ولقد آتینا موسی تسع آیات بینات». و ما نیز در این کتاب همان نه آیت را بیان کنیم در عالم ظاهر و باطن و عالم ظاهر را مُلک خوانیم و عالم باطن را ملکوت، پس بحقیقت آن آیات هجده باشد نه در عالم ملک و نه در عالم ملکوت.اکنون بدان که این نه آیت که در عالم مُلک است کدام است، از آن جمله یکی افلاک است و چهار عنصر و معدن و نبات و حیوان و انسان، و این نه آیت است در عالم مُلک. و همچنین نه آیت ملکوت یکی از آن جمله نفس کل است و او ملکوت افلاک است و چهار ملک مقربند چون جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و این چهار، ملکوت چهار عناصرند. و ملکوت انسانی نفس او است و آن سه موالید را ملکوت هر یکی نفس ایشان است ونه آیات در عالم ملکوت به تمامی این است که گفته شد و چون گفته بودیم که آدم نسخهای است از مجموع عالم که هرچه در مجموع عالم است در آدم موجود است و ما این نه آیات ظاهر ونه آیات باطن در آدم بنمائیم.
Мантик аль-ушшак, глава 7نسیم باد نوروزی، چه داری؟گذر کن سوی آن دلبر به یاری
Шараф-наме, глава 58بیا ساقی آن آب آتش خیالدرافکن بدان کهرباگون سفال
Səadətnamə, 8ای که اندر حجاب ماندستیآیت نور را نخواندستی
Мантик аль-ушшак, глава 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Хосров и Ширин, глава 77Вновь Сладкая велит скитаться по местам,Где зреют финики, благим своим устам.
Канз аль-хакайик, глава 13مثال اینست نیکو فهم آن کنمدارش سرسری فهمش به جان کن
Мантик аль-ушшак, глава 1به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید