Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Şəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
VəsiyyətYeri oldu-olmadıhəkim ki
QəzəllərGözlər yoruldu, harda qalıb bəs səhər, hanı?Qasid qayıtdı gəldi, Vətəndən xəbər hanı?
Yada düşdüGördüm üzünü, bağçada laləm yada düşdü;Əmdim dodağın bal kimi, ağzım dada düşdü.
Xilası ancaq…Yalnız inanıram ağlın gücünə,Hər işdə irəli o düşə gərək..
Bu ellərdəİl uzunu bahar olurBu ellərdə.
Əyil sular üstə!Əyil sular üstə, tökülsün kölgən,Oxşasın kölgəni çeşmənin əli.
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
Ailə kiçik bir dünyaya oxşarHəyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.
KələkbazlıqMisirdə bir nəfər Rinud kəndindən,Gedib bir şəhərdə sərbəst gəzərkən,
QorkiyəSən, daşqın dənizlərin qayalarla çarpışan,Yİldırımlar söndürən dalğasından yarandın.
BaxEy Vidadi,gərdişi-dövrani-kəcrəftarə bax!Ruzigarə qıl tamaşa,karə bax,kirdarə bax!
Yaz, qələm, indiİzin versən durum, dönüm başına,Mənim ərzi-halım yaz, qələm indi.
Yadıma düşdüAşıq, qış qurtardı, il təzələndi,Təbrizin baharı yadıma düşdü.
ÇaphaçapBir gün iki sultan bir taxta çıxmış,Ox atarlar bir-birinə çaphaçap.
DilbərUca dağların başına,Qorxuram qar yağa, dilbər!
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Dəniz pərisiHər tərəf nəşədar, hər yer şən...Yenə hər şeydə bir təravət var.
AğbabadaAğlayıram göz yaşıynan,Sellər qalıb Ağbabada.
Bahar çiçəkləriSəd şükr bahar oldu, ötüb fəsli zimistan,Şuralar ilə ziynət alır səhni-gülüstan.
QalıbdırAy ağalar, ixtiyarsız dünyadır,Neçələrin ötgün sözü qalıbdır.
Газель 8آن عارض چون دو هفته ماهش بینو آن طره گوشه کلاهش بین
MəniSənə qurban olum, ataVerme bir ağ yala məni.
Qənim üstəHay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,
Eyləmə qəmEyləmə qəm, ey başı boş bambılı,Dümbəyi çal düşgilə meydane sən
SənsənA bimürvət, soruşmadın halımı,Artıran möhnəti, məlalı sənsən.
GetməGözəllər karvanı yola düzüldü,Kəpəzin kəkliyi, maralı, getmə.
Qaldıİnsan oğlu, qeybət etdin yoldaşdan,Kəsdin haqq-salamı, harası qaldı?
ƏfəndimDilbər, səninlə meylər içələm,Bu dünya kimsəyə qalmaz, əfəndim.
Bu necə əsridi?Yoxdu bir şəxs mənim tək meyə müştaq olsun.Saqiya, ver, iki dünyadə üzün ağ olsun!