Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با چنین فقر و این تهی دستیوندرین خاکساری و پستی
Gözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişemGözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişemMüşkile düşdügüm bu ki zülfüne şâne gelmişem
Хосров и Ширин, глава 67Лишь только свет воздвиг свой позлащенный стягИ мрак он разогнал, как скопище бродяг, —
Газель 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Dünü gün müntəzifəm mən ki, bu pərgar nədirDünü gün müntəzİFəm mən ki, bu pərgar nədir?Künbədi-çərxi-fələk, gərdişi-dəwar nedir?
Кыта 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باددشمنانت را ز دیده روی خون پالود باد
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
Mənim şeirlərimdən qopan, mənim səsimdirMənim şeirlərimdən qopan, mənim səsimdir,Nə söylərəmsə, candan yüksələn həvəsimdir.
Кыта 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Dilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görəDilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görə,Gül gedib həmdəm olub xarə eşitdiyimə görə.
Qəribə nitqGecə-gündüz sənətim yazmaqdır ancaq mənim,Qəlbim söz dəryasıdır, taleyimə bax mənim,
Рубайят, 164ای روی تو ماه را شکست آوردهو ای قد تو سرو را به پست آورده
Газель 79عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند
Атешкаде, глава 10شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Газель 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
AÇILDIQCA SƏNİN SÜBHÜN, MƏNİM DƏ HÖRMƏTİM ARTIRПриходит утро, вижу я: ко мне почтение растет,Приходит вечер, вижу я: мое значение растет.
Bir qəlb ki, çalxalanarBir qəlb ki, çalxalanar, hər zaman coşar,Tufanlar keçirən dəryaya bənzər.
Dağ qopdu yerindən...Dağ uçdu – uçunma, vaysınma hədər,Qopanı saxlamaz nə güc, nə qılıq.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınPiyalə çeşminin məstanəsiyəm.
Doğum evindəKeçirəm yanından doğumxananın,Alır qulaqlarım körpə səsini.
29 güllənin yiyəsiAtəş!Şəmkirdə atəş!
Qoca ağaclarYazıq,yazıq ağacların
Гульшан-и раз, глава 23چو نور آفتاب از شب جدا شدتو را صبح و طلوع و استوا شد
Gəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasanGəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasan,Yüzi güldəstə, boyu sərvi-rəvanım, xandasan.
Birdi-birƏrşdə xaliq, yerdə züllah, (zühur)Evdə ata birdi-bir.
Yaxşıdı ki, yaxşıdıÜz yumuşaq, ar ilə qeyrət zəif,Bərk canımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
OlmazQabiliyyətdə, mərifətdə, kamaldaBu cahanda sənin kimi can olmaz.
Газель 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Tıq-tıq xanımGəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət:
Vida qabağıGəl bir daha səni öpüm,Dodaqların qırışmamış.