Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bir zamanlar əzbəriydi dillərin,Gözəlliyi, adı-sanı Təbrizin.
Рубаи 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Другое стихотворение 13کشتیم زار و نکردی نگه از ناز به رویمحسن عهد تو همین بود دریغا چه بگویم
Газель 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Газель 31به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است
Ə. Qəmküsar bəradərimə cavab“Təhvili-ibarət” sözünü “tərcümə” qanmaq, –Məktəbli çocuqlar da bilir kim, bu xətadır;
Sizə yetim deyən olsaSon anımda qəlpələnmək istərəm –Araz boyu səpələnmək istərəm.
Dəftərin yum, ey münəccim, gizğbinə oldur dəlilDəftərin yum, ey münəccim, gizğbinə oldur dəlil,Zülfiləru tənləşib, dersən hələ bayram degil?
Yerə salma sözümüYerə salma sözümü,Gizlət qara saçlarının zülmətində üzümü.
Ürəyim ananı istəyir, qızımÜrəyim ananı istəyir, qızım,sən yaşa, dünyada qəmsiz, kədərsiz.
Bahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin bağiBahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin baği,Qucaqlaşdı gülü sünbül, dodağlaşdı meyü saqi.
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Кыта 179دور دور بدی است خاقانیهیچ بد فعل نیک ننماید
Газель 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Газель 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarTolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarOl ayahdan özge kimdür ki gamı bizden kovar
Хосров и Ширин, глава 17Лишь кудри полночи разлили аромат,Свет утонул во тьме и свет был тьмой объят,
Ənisül-arifin, 8مرحبا!ای سایل شیرین سؤالدر بیان نفس خود بشنو مقال
Рубаи 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است
Кыта 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Bizim əsrinEy yer üzünün, göy üzünün nifrəti alçaq,Alçaqlarının dadı sən oldun bizim əsrin!
Рубаи 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Meyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həramMeyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həram,Kafərəm, almasam ol saqi əlindən gər cam.
Gülbahar– Danış, danış, Gülbahar,– Olum tanış, Gülbahar,
Рубаи 167آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهیصد چوب مغل خوری پشیزی ندهی
Лаали-манзуме, глава 13ای فرس با تو چه رخ داده که خود باختهایمگر اینگونه که ماتی توشه انداختهای
Газель 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Мафрад 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara"Dil mirəvəd zidəstəm, sahib dilan xudara!Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara!"