Фикрет Садыг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Əvvəl bu söz «qoyun» idi,«Q» düşdü, «oyun» qaldı,
KimindirYol boyunca düzülən buUca imarətlər kimindir?
Qardaşlarİki qardaş,İki uşaq,
BambaşqaBu adda iki şerim var,Bu bambaşqa, bambaşqadı.
Keçəcəyin yolYolu keçəndə gəl, yel təki əsmə,Yolda daş da olur, kəsək də olur.
VarTanrı adından iş görən,Göyün çərxi-fələyi var.
İnsanAzad gəlir dünyaya,Azad cənabdı insan.
Tale, sən mənimlə beşdaş oynamaTale, yerində dinc otur,Mənimlə beşdaş oynama!
ŞahdağBu dağlar şahının öz aləmi var,Onun sevinci var, onun qəmi var.
Himn oxunandaOn adamın, yüz adamınAyaq üstə, farağat durub,
Mənim bayrağım(dərslik üçün)*Ucalan bayrağımda
Səslilər və səssizlərAğlayanda, güləndə,Doğma kəndə gələndə,
Bu zəmi hər ikimizinBu quyu – su quyusudu,Suyu – sənin, quyu – mənim.
Göz, göz yaşıyla birgəGöz görürsə…Gözün işi görməkdir,
2. İki qorxaqƏhməd dovşana baxır,Dovşan Əhmədə baxır.
3. Çanaqlı bağa ilə qurbağaBir çanaqlıÇağa bağa,
Bəs bu nədir– Bəs, bu nədir?– Bu quşdur.
Girir arayaBir az çox sevinəndə,Zülüm girir araya.
Anti-reklam və yaxud güzaranımızIBakının hər yerində –
Qəzəlin tərifiQəzəl – Şərqin incisi!Qərb inciyir, incisin!
I. SəmaGöy – ərəbcə səma,Əslində «Bəsmum-ma»,
Pərakəndə və bütövGecə yarı,dön, bax yuxarı!
GörkAğzındakı dilindən bir ibrət al!Çevik gərdişinə bax!
O gəlini nənəm gördüIBaşında «Sürüşdüm-düşdüm»
Baba-nəvə nağılıQocalmışam, qəddim bükülüb,ayağım yorulub,
Fəxriyyə(«Qoca şairlərin sözü tükənib» deyən bir para gənclərə)*«Sözüm tükənib» – deyirsən,
Tele–şairBir şair gördüm efirdə,Kresloya sərələnib,
Sürrealist şeirMat qalmışam,mən bu işə.
EynənSevinc aşdı-daşdı eynən sel kimi,Eynən qanad açdı quş kimi fərəh.
Adımı çəkmə(Şeirimizin beşillik mənzərəsini çəkib, mənim adımı çəkməyənə)*Qumbaraya bərkitmişəm – mən adımı,