Фикрет Садыг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
(Sərbəst nəzirə)*«A Şəbüstərli dadaşlar,
RuhKörpə doğuldumu, hazır dayanıb,Cana İlahidən calaq olur ruh.
Payız düşüncələri(Lirik miniatürlər poeması)*Dünya, bir də yoxla məni,
Əhəd MuxtaraBizdən əvvəlkilər yazıb payızdan,Yazacaqlar bizdən sonrakılar da.
Pərakəndə və bütövGecə yarı,dön, bax yuxarı!
Bu yağışBu şeir – meydanda çaxan qığılcımdan yarandı.Bir az hündürə çıxmışdım. Birdən-birə insan dənizinə baxıb gördüm ki, bir-birinə sıxılmış daşlar, vaxtilə Bakının küçələrinə döşənmiş iri, yumru çay daşlarına bənzəyir. Bir-birinə sıxılmış o daşlar kimi, elə bu daşların da hərəsi bir yana baxırdı. Yoxsa bütövləşə bilməmək, pərakəndəlik elə bu daşlardan çıxıb başlarımıza.
Sükut buzu sındırıldıAtillanın atlılarısu içdiyi Dunay üstə – Budapeştdə,
Tanrı türkü qorusunEramızdan yüz illərlə əvvəllərdən Türk dövlətlərinin bayraqlarında Aypara çəkilib. Bütöv ayın lap dörddə biri. Türklər o qədər təvazö sahibi olublar ki, bütöv ayı bayraqlarına çəkməyiblər. Çox olublar: tayfa-tayfa, qəbilə-qəbilə, dövlət-dövlət və para-para. Bundan da elə Aypara doğur. Nə Oğuz, nə Mete, nə Atilla, nə Çingizxan, nə Osman, nə Atatürk bayraqlarına bütöv ay çəkməyiblər. Bütöv ay – bütün türklərin birləşməsindən sonra çəkiləcək bayrağımıza. Hələ ki, Ayparalar yaşadır bizi. Bəzi qüdrətli dövlətlərə paxıllığım tutur. Məs: Yaponiya. Onların bayrağında bütöv günəş var. Yəqin orda millət də, dövlət də bütövdür. Bizim kimi dağınıq deyil. Bizi Ayparalar zəfərdən-zəfərə, yüzillikdən yüzilliyə aparır.Gün o gün olsun ki, türklər minillik arzularına çatsınlar. Onda Ayparamız bədirlənmiş Ay olar. İnşallah!
Əlimi görürsən«Şeirimdən çoxəlim danışır» – deyirsən.
Gəlmə kəlmələrAdi bir sözdü paxıllıq,adi bir kəlmədi.
Baş üstəAna durur övladının başı üstə,Allah durur ananın başı üstə.
HalbukiNə olsun çaylar dolub, çaylar dolub nə olsun,Halbuki, meşə solub, meşə solub halbuki.
Və lakinBu dünyada sevinc də var,Və lakin – kədərlə birgə.
Baba-nəvə nağılıQocalmışam, qəddim bükülüb,ayağım yorulub,
Sürrealist şeirMat qalmışam,mən bu işə.
70 yaş və pillələr«İllər və pillələr» şeirinin müəllifixalq şairi Rəsul Rzanın xatirəsinə
Bu dünya belə dünyadıSağ əl sola lağ eləyir,Sol əl sağdan umur, küsür.
Qoşmaya qoşmaGör, ilham pərisi küsüb, gəlmirsə,Qoşa bilərsənmi şeir, qoşma – gəl!
DünyanınBaşıma daş salıb, durduğum yerdə,Başına daş düşsün belə dunyanın!
Qoşa rədifli qoşmaBu şerə fikir ver, «altı-dörddür»,Birini bilirsən, birini yox.
Şeir oxumağa adam tapılmırHayıf səndən, Balasadıq!Hayıf sənə, Balasadıq!
Bu zəmi hər ikimizinBu quyu – su quyusudu,Suyu – sənin, quyu – mənim.
TV-lərGecə-gündüz efirdədir,Havayı xəbər üfürür.
Yenə düz sözBirdən, bir də baxıb görürsən ki,ağzından bir söz çıxdı.
SəbrSəbrin canı-qanı yoxdur,Amma, ürəkdə təpəri,
DövrlərSilahına,Allahına,
Qum saatıQum saatı görmüsənmi?İçi narın qumla dolu,
BaşaqDava vaxtı –çörək qıt olanda
AvtoportretBir zamanlar işıqçı olmağımla fəxr edirəm«İşığın yaşı» poemasından bir parça
KitabVar oldu ki, tabgətirərsən hər əzaba