Фикрет Садыг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Əvvəl bu söz «qoyun» idi,«Q» düşdü, «oyun» qaldı,
KimindirYol boyunca düzülən buUca imarətlər kimindir?
Qardaşlarİki qardaş,İki uşaq,
VarTanrı adından iş görən,Göyün çərxi-fələyi var.
İnsanAzad gəlir dünyaya,Azad cənabdı insan.
ŞahdağBu dağlar şahının öz aləmi var,Onun sevinci var, onun qəmi var.
Təyyarəyə toxunmazmı görənQüllələrin üstündəqadağan rəngi yanır al qırmızı:
BambaşqaBu adda iki şerim var,Bu bambaşqa, bambaşqadı.
GörkAğzındakı dilindən bir ibrət al!Çevik gərdişinə bax!
O gəlini nənəm gördüIBaşında «Sürüşdüm-düşdüm»
Fəxriyyə(«Qoca şairlərin sözü tükənib» deyən bir para gənclərə)*«Sözüm tükənib» – deyirsən,
EynənSevinc aşdı-daşdı eynən sel kimi,Eynən qanad açdı quş kimi fərəh.
BölgüGözümün nurunu,qəlbimin odunu,
Olacaqİndən belə bütün yazdıqlarımınƏvvəli-axırı İlkin olacaq.
ÇəpərGöz açıbçayları balıq dolu,
Başqa-başqalarŞirin başqa, acı başqa,Qardaş başqa, bacı başqa.
AdamlarBir var – qəlbi qara, hisli adamlar,Bir var – adamların əsli adamlar.
ŞəkilŞəklini asmaqçın, sənədivarda yer tapmadılar –
Anti-reklam və yaxud güzaranımızIBakının hər yerində –
I. O çovğun bəlkə də çovğun deyildiTəbiətin üzü gör necə küldü,O qopan qiyamət sənin üçünmüş.
II. Qəlbində o qədər işıq var idiBaşının üstündə yastı bir təpə,Dönüb qu tükünə balışın oldu.
DaşlarYerin altında qalan,Qaya olan,
VələsMeşədə durmaqdan yoruldu vələs,Bir ayaq üstündə çox durmaq olmaz.
III simfoniyanı dinlərkənGörkəmli bəstəkarQara Qarayevə həsr edirəm*
Teatr geyimlərinin kirayə məntəqəsində– Bir dəst paltar tap mənə!– Uzun olsun, yoxsa gödək?
ƏgərDən-dən taxıl qaçıranSərçələri qırdılar.
QorxuramBöyük Sabirin «Qorxuram»şeirini bir də oxudum
MonoloqGünəşin bir zərrəsiyəm,İşıqdan gəlmişəm, gəlirəm, gələcəyəm.
Himn oxunandaOn adamın, yüz adamınAyaq üstə, farağat durub,
Mənim bayrağım(dərslik üçün)*Ucalan bayrağımda