Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Səbadən gül üzündə sünbüli-pürpiçü tab oynar,Sanasan pər açıb, gülşəndə bir mişkin qürab oynar.
Can vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candırCan vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candır,Eşq afəti-can olduğu məşhuri-cahandır!
Zəhi, zatın nihanü ol nihandan masiva peydaZəhi, zatın nihanü ol nihandan masiva peyda,Bihari-sün’ünə əmvac peyda, qə’r napeyda.
Sübh salıb mah rüxündən niqabSübh salıb mah rüxündən niqab,Çıx ki, təmaşayə çıxa afitab!
Yürü, yetir mənə, ey simi-əşk, bidad etYürü, yetir mənə, ey simi-əşk, bidad et,Gər aqçan ilə alınmış qul isəm, azad et!
Tilismi-gənc üçün bin ismi-ə’zəm yad tutdun, tut!Tilismi-gənc üçün bin ismi-ə’zəm yad tutdun, tut!Tilsimi sındırıb, gənci töküb, ismi unutdun, tut!
Can çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəcCan çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəc,Tən bulur can yenlədən ol ləfzi təkrar eyləgəc.
Çeşmi-surətbazimə müjgan səfi həngamədirÇeşmi-surətbazimə müjgan səfi həngamədir,Qanə batmış hər müjəm bir şuxi-gülguncamədir.
Gah gözdə, gəh könüldə xədəngin məkan tutarGah gözdə, gəh könüldə xədəngin məkan tutar,Hər qanda olsa qanlını, əlbəttə, qan tutar.
Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülbün üzrə qönçə, lə’li-xəndanınca var?
Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlarMüqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar,Qılınclardır ki, qanlar tökmək ilə jəng tutmuşlar.
Nola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır artarNola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır,Daşı tə’sir ilə lə’l eyləyən xurşidi-rəxşandır.
Xəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsızXəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsız,Gərçi derlər çəngdən çıxmaz tərənnüm tarsız.
Təriqi-fəqr tutsam təb’ tabe’, nəfs ram olmazTəriqi-fəqr tutsam təb’ tabe’, nəfs ram olmaz,Qina qılsam tələb, əsbabi-cəm’iyyət təmam olmaz.
Ey könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəsEy könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəs,Qəsdi-can etdin, bəqayi-ömrdən ümmidi kəs.
Xaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsXaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsKim, paybusi-yarə qaçan bula dəstrəs.
Pərdə çək eybinə zülmət kimi, xəlqin daimPərdə çək eybinə zülmət kimi, xəqin daim,Gər dilərsən ki, nəsib ola sənə abi-həyat.
Elm kəsbilə rütbeyi-rif’ətSətirüstü mətnElm kəsbilə rütbeyi-rif’ət
Min ikən qədrü qiymətin bir olurMin ikən qədrü qiymətin bir olur,Müztərib olsa qəlbin, ey arif!
Yaxamı pəncəyi-təxvifi-rəhi-şər' tutarYaxamı pəncəyi-təxvifi-rəhi-şər’ tutar,Daməni-mə’rifəti-əhli-riyasət tutsam.
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Fəsli-ibtilayi-Nuh əleyhissəlamBadiyeyi-möhnət bəlakeşlərinin və badeyi-məhəbbət sərxoşlarının biri dəxi həzrəti-Nuh Nəbidir ki, doqquz yüz il hədəfi-sihamisiyasəti- süfəhayi-qövm olduvə səngdillər cəfasın çəküb səbr qıldı və də’vət etməkdən təqsir etmədi və dəqayiqi-təbliği-əhkami-İlahidə andan təkahül və təkasül zühurə yetmədi. Təzəllümdə məsturdur ki, ol vaze’i-qanuni-şəriət və ol gülzari-rəyahini-kəramətə hər gün səhabisitəmdən jaləvar ol miqdar səngi-siyasət yetərdi ki, cismi-lətifi lə’liabdar kibi daşlar içində itərdi. Əmma yenə Cəbrail hazır olub, ol gülibağirisaləti laləvar cameyi-pürxun və ə’zayi parə-parə ilə daşlar içindən çıxarub, pərü balın ə’zasına sürüb, səhhət verüb üzərindən gedərdi və ol Həzrət yenə əncümənarayi-qövm olub kəlimeyi-"Qulu la ilahə illəllah" ibarətilə anlara ağazidə’vət edərdi. Müddətiömründə bu təriqi məsluk edüb, üç qərnün qövmi ilə
Fəsli-ibtilayi-İsa əleyhissəlamTəriqi-məhəbbət sabitqədəmlərinin və sərapərdeyi-möhnət məhrəmlərininbiri İsayi-mücərrəddir ki, suzənvar əsbabi-dünyadan keçüb sərrişteyi-fəna
Mərsiyeyi-Həzrəti İmam Hüseyn əleyhissəlamMahi-Məhərrəm oldu, şəfəqdən çıxub hilal,Qılmış əza, tutub qədi-xəm qərqi-əşki-al.
Bu, səadətli bəy həzrətlərinin mədhidirEy xameyi-sərkəşi-səbükxiz,Vəqt oldu ki, olasan gühərriz!
Bu, Kə'bədən Məcnunun müraciətidir və vühuş ilə müsahibətidirBir-bir eşidib sözün atası,Bildi ki, qəbul olur duası,
Bu, Leyli əhvalından bir xəbərdir və mə'şuqü aşiq ətvarından bir əsərdirSaqi, mütəəllimi-xumarəm,Müştaqi-şərabi-xoşgüvarəm!
Bu, Leylinin səbaya pəyami-əhvalıdır və ümid ilə dəf'i-məlalıdırEylərdi səbaya dərdin izhar:"K'ey badi-səba, dur indi, zinhar!
Bu, Növfəlin Leyli həşəmətlə rəzm etdigidir və rəzmdə qalib olmayıb sülhə əzm etdigidirNovfəl ki, eşitdi bu cəvabı,Tərk eylədi şahidü şərabı,
Bu, Zeyd vəfadarın Məcnuna xəbər gətirdigidir və İbni Səlam ilə Leylinin peyvəndi müjdəsini yetirdigidirSahibxəbəri-fəsanəpərdazBu tərz ilə qıldı qissə ağaz