Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ey ki, aləmdə məhəbbət adini məzmun edib,Hər zaman bir mahrüxsarın olursan maili.
Aqibət ahim mənim ol maha tə’sir etməsəAqibət ahim mənim ol mahə tə’sir etməsə,Bunca əfsunum pərivəş yarı təsxir etməsə,
Mənəm ki, qafiləsalari-karivani-qəməmMənəm ki, qafiləsalari-karivani-qəməm,Müsafiri-rəhi-səhrayi-möhnətü sitəməm.
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinəSeyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışamVay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam,Fitnə çeşmi sahirü xunxardən ayrılmışam,
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,
Fəsli-ibtilayi-Adəm əleyhissəlamMöhnətsərayi-xilqət və darülbəlayi-fitrətdə müsibətzədələr pişvası və dilşüdələr müqtədası Həzrəti-Adəmi-Səfidir, əleyhissəlam. Şe’r:Adəm ki, fəzayi-aləmə basdı qədəm,
Fəsli-şəhadəti-ÜbeydəƏmma Həmzənin şəhadəti bu vəchlədür ki, məsafi-Bədrdən sonra küffarləşkəri cəm’ edüb, üç bin müsəlləh və mürəttəb kafir Mədinəyə təvəccöh qıldılar.
İzhari-təvəllüdi-əimmə və qeyrihi rəziyəllahu ənhumƏgərçi izhari-silsileyi-siyadət daxili-əhvali-Kərbəla və şərhiibtilayi-ənbiyaolmayub, bu nüsxədə iradı münasib degil, əmma tətəbbö’i-məzmuni-"Rövzətüş-şühəda"
Birinci camın keyfiyyətiEy saqi, ey od məclisinin rəhbəri, tacı,Bir odlu su ki, onda olur dərdin əlacı.
Batalı qanə oxun dideyi-giryan içrəBatalı qanə oxun dideyi-giryan içrə,Bir əlifdir sanasan kim, yazılar qan içrə.
Bəs ki, zəfi-ruzədən hər gün bulur təğyiri-halBəs ki, zə’fi-ruzədən hər gün bulur təğyiri-hal,Olacaqdır eyd üçün mahi-təmamim bir hilal.
Ey xədəngi-qəminə sineyi-əhbab hədəfEy xədəngi-qəminə sineyi-əhbab hədəf,Müntəzir xəncəri-müjganinə canlar səf-səf.
Əksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən miratƏksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən mir’at,Bədəni-mürdəyə feyzi-nəzərin verdi həyat.
Xoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idimXoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idim,Nə mübtəlayi-bəla, müğəyyədi-ğəm idim.
Mənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardırMənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığm vardır.
Ol mah vüsalilə xoş et bir gecə halimOl mah vüsalilə xoş et bir gecə halim,Ey əxtəri-tale’ qoma boynunda vəbalim!
Olmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiqOlmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiq,Eşq nəhyində bu rüsvalığ gör şər’ə müvafiq.
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verərSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verər,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verər.
Səcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənimSəcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənim,Xah mö’min, xah kafər tut, budur dinim mənim.
Tərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşiTərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşi,Xəyal eylər görən kim, lə’ldəndir qəbrimin daşi.
Həva ərayisi-gülzarə oldu çehrəgüşaHəva ərayisi-gülzarə oldu çehrəgüşa,Bahar gülşənə geydirdi hülleyi-xəzra.
Saçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suSaçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suKim, bu dəklü tutuşan odlara qılmaz çarə su.
Qönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olurQönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olur,Sonra yüz lütf ilə könlü açılır, xəndan olur.
Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqamÇöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam,Açmağa Bəhreyni cəm’ olmuş sipahi-Rumü Şam.
Bir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikarBir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikar,Tutmuşdu üz füsürdəligə təb’i-ruzigar,
Bihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniBihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniYetirdi mənzili-məqsudə İbrahim sultani.
Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərVəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərKim, olur bir türfə ayin ilə hər dəm cilvəgər?
Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə feyzdir yenə kim, saldı bağa badi-bahar?
Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-baharQıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar,Ah kim, göstərdi eşq əhlinə dövran hicri-yar.