Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dolanım başuva, ey nazlıca yarım, bəri bax,İşvəli, qəmzəli, çəm-xəmli nigarım, bəri bax.
Bağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuzBağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuz,Gül açıldı, bülbül oldu şad, məndə qəm hənuz.
Hansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmazHansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmaz,Bu müşəxxəsdi ki, cismində onun can olmaz.
Ey Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmazEy Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmaz,Dəhəni-yar kimi çeşmeyi-heyvan olmaz.
Dəhrin mənə sənsiz bu baharı nə gərəkdir?Dəhrin mənə sənsiz bu baharı nə gərəkdir?Gülzari-çəmən sövti-həzarı nə gərəkdir?
Qətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylərQətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylər,Qəm əlindən qutarır, könlümü həm şad eylər.
Sanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlirSanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlir,Bu çeşmə xüşk olub, dəxi xuni cigər gəlir.
Əgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olurƏgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olur,Fəzayi-məhşər ara özgə bir qiyamət olur.
Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylərSanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər,Olsa hər kimsədə qəm mey dəxi əfzun eylər.
Kimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti varKimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti var,Qədin fədası olum, gündə yüz qiyaməti var.
Çün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşərÇün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşər,Ləkkədar olsa əgər əlmas qiymətdən düşər.
Çün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbarÇün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbar,Öz surətini xaki-siyəhdən edib izhar.
Qəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparırQəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparır,Atəşi-düzəxi söndürməgə seylab aparır.
Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəsEy könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs,Məxfi qalsın söz, nihani canə eylərsən həvəs.
Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəsOldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.
Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Bağışla, bilmədim biganələrlə aşinasənmiş.
Alışdım odlara, aldım dili-divanədən atəşAlışdım odlara, aldım dili-divanədən atəş,Düşübdür aləmi-imkanə bu kaşanədən atəş.
İsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlifİsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlif,Gövhəri-şəhvar birdir, leyk dərya müxtəlif.
Ta dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuqTa dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuq,Yox olubdur varımız, dərdə giriftar olmuşuq.
Gərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələkGərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələk,Verir həzar bəla mərdi-mübtəlayə fələk.
Dürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərikDürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərik,Dövləti-piri-müğandan möhnətü qəm çəkmərik.
Bir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idikBir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idik,Şəmi-rüxsarəsinə yanmağa pərvanə idik.
Çü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafilÇü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafil,Yəqinim oldu olur bəndədən xuda qafil.
Xoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olamXoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olam,Hər sözdə bir dilim tutulub, natəvan olam.
Səndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idimSəndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idim,Əhli-eşqi səri-kuyində fəda görmüş idim.
Ta səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözümTa səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözüm,Əşki-gülgun içrə, ey bimehr, pinhandır gözüm.
Neçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedimNeçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedim,Nəzireyi-şüərayi-fələkcənab dedim.
Əl çatsa fəda canımı cananə edərdimƏl çatsa fəda canımı cananə edərdim,Şəmi-rüxünə könlümü pərvanə edərdim.
Əgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həramƏgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həram,Ləbin xəyalı ilə vacib oldu şürbi-müdam.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.