Алиага Вахид · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
Tapşır, ey gül, zülfünə daim pərişan olmasınTapşır, ey gül, zülfünə daim pərişan olmasın,Aşiqin bülbülsifət hicrində nalan olmasın.
Meyxanə məclisində gərək söhbət olmasınMeyxanə məclisində gərək söhbət olmasın,Bir kəsdə söhbət eyləməyə cürət olmasın!
Görüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınGörüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınO canlar məskəni əğyarsız, biganəsiz qalsın.
Nigarım gül üzündən eyləməz bir dəm cüda zülfünNigarım gül üzündən eyləməz bir dəm cüda zülfün,Qurub könlüm quşun seyd etməyə damə bəla zülfün.
Gələndə sübh zamanı sədası bülbülümünGələndə sübh zamanı sədası bülbülümün,Alır bu canımı şurü nəvası bülbülümün.
Olmuşam bir bimürüvvət yar əlindən dilfikarOlmuşam bir bimürüvvət yar əlindən dilfikar,Eylərəm cövrü cəfasından o şuxin ahü zar.
Könül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli varKönül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli var,Bivəfanın nə olur axırı, nə əvvəli var.
Bu dilbərin nə gözəl, aşiqanə gözləri varBu dilbərin nə gözəl, aşiqanə gözləri var,Nə yaxşı canalıcı, məhrəmanə gözləri var!
Könül, bu naz eləyən məhliqalərin nəyi var?Könül, bu naz eləyən məhliqalərin nəyi var?Cəfadan özgə bu zülfi qaralərin nəyi var?
Gərçi məhəbbət aləminin çox səfası varGərçi məhəbbət aləminin çox səfası var,Hər qarə zülfə meyl edənin min bəlası var.
Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Məcnuna o Leylayi-zamandan nə xəbər var?
Könül, üşşaq qanın çox töküb ol tiği-əbrulərKönül, üşşaq qanın çox töküb ol tiği-əbrulər,Haçan, bilməm, gəlir rəhmə cəfadən yari-bədxulər.
Könlüm quşu, ey gül, səni şamü səhər istərKönlüm quşu, ey gül, səni şamü səhər istər,Bülbül necə gülşəndə gülü tazə-tər istər.
Aşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyərAşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyər,Deməz əğyarə ürək sirrini, dildarə deyər.
Vəhm qılmaz könül, ol həlqeyi-keysudə gəzərVəhm qılmaz könül, ol həlqeyi-keysudə gəzər,Gör nə Məcnundu ki, zəncirdə asudə gəzər.
O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?Ona bu hüsnü verən qüdrəti-ilahı nədir?
Mənim istəklim o üç nalız gözəldən biridirMənim istəklim o üç nalız gözəldən biridir,Həmi göyçək, həmi on yeddi yaşından iridir.
Aləm deyir, istəklin əcəb nazlı mələkdirAləm deyir, istəklin əcəb nazlı mələkdir,Hər şivəsi min hiylədir, hər nazı kələkdir.
Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir sədaqət əhli min əhli-riyadən yaxşıdır!
Ey gül, sənə könlümdə məhəbbət yenə vardırEy gül, sənə könlümdə məhəbbət yenə vardır,Əvvəl var idi vəslinə həsrət, yenə vardır.
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imişBülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Artırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xətArtırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xət,Necə xoş olmaz əgər ağ üzrə olsa qarə xət.
Mənimlə mehriban yarım nədən namehriban oldu?Mənimlə mehriban yarım nədən namehriban oldu?Uyub biganəyə öz aşiqindən bədgüman oldu.
Ey gül, səni hər kəs ki, sevib bəxtəvər olduEy gül, səni hər kəs ki, sevib bəxtəvər oldu,Eşqində bir ancaq mənim ömrüm hədər oldu.
Könül mürğü səri-zülfündən, ey gül, bil, kənar olmaz!Könül mürğü səri-zülfündən, ey gül, bil, kənar olmaz!Əsiri-eşq olanlartək ona bir rəhgüzar olmaz.
Xilqətdə sənintək, gözəlim, can ola bilməzXilqətdə sənintək, gözəlim, can ola bilməz,Əxlaqı gözəl, sevgili canan ola bilməz!
Dün gecə açdı nigarım üzünü ay kimiDün gecə açdı nigarım üzünü ay kimi,Gördüm ol mahın əyilmiş qaşını yay kimi.
Səhvdir, müşk desəm türreyi-əmbər muyəSəhvdir, müşk desəm türreyi-əmbər muyə,Bu xətadır, səni nisbət qılayım ahuyə.
Ey gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olandaEy gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olanda,Bülbül alışar xar ilə gül məhrəm olanda.