Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاقانیا ز خدمت شاهان کران طلبتا از میان موج سیاست برون شوی
Таркиббанд 2خوش خوش به روی ساقیان دیدند خندان صبح راگوئی به عود سوخته شستند دندان صبح را
Арабское стихотворение 2مهمانسجت دروع مجد فیالسماءحلق الدروع و شمسها حرباء
Газель 5ز خاک کوی تو هر خار سوسنی است مرابه زیر زلف تو هر موی مسکنی است مرا
Газель 54شمع شبها بجز خیال تو نیستباغ جانها بجز جمال تو نیست
Газель 160ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Газель 246گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانمور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم
Касыда 13نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صباعقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا
Касыда 21صبح دمان دوش خضر بر درم آمد به تابکرد به آواز نرم صبحک الله خطاب
Касыда 56لطف ملک العرش به من سایه برافکندتا بر دل گم بوده مرا کرد خداوند
Рубаи 51خاقانی اگر خرد سر ترا یار استسیلی مزن و مخور که ناخوش کار است
Рубаи 152دُرّی که شب افروزتر از اختر بوداز گوهر آفتاب روشنتر بود
Рубаи 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Рубаи 272تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و تسلیم جوانی از من
Рубаи 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Кыта 54زیان تو در سود دانستن استتوان تو در ناتوانستن است
Кыта 73خاقانیا چو آب رخت رفت در سالمستان نوال کس که وبال آشنای اوست
Кыта 191نیست در ایام چیزی از وفا نایافتترکیمیا شد اهل، بل کز کیمیا نایافتتر
Кыта 229مال کم راحت است و افزون رنجلاجرم مال مینخواهد عقل
Газель 56ما به غم خو کردهایم ای دوست ما را غم فرستتحفهای کز غم فرستی نزد ما هر دم فرست
Газель 126دل عاشق به جان فرو نایدهمتش بر جهان فرو ناید
Газель 283از عشق دوست بین که چه آمد به روی منکز غم مرا بکشت و نیازرد موی من
Касыда 142هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرمعالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Касыда 187در ساحت زمانه ز راحت نشان مخواهترکیب عافیت ز مزاج جهان مخواه
Рубаи 4ای دوست غم تو سر به سر سوخت مراچون شمع به بزم درد افروخت مرا
Рубаи 13بختی دارم چو چشم خسرو همه خوابچشمی دارم چو لعل شیرین همه آب
Рубаи 20خاقانی اگرچه در سخن مردوَش استدر دست مخنثان عجب دستخَوش است
Рубаи 76خاقانی! اگرچه عقل دست خَوش توستهممحرم عشق باش، کهاندُهکشِ توست
Рубаи 93خاقانی اساس عمر غم خواهد بودمهر و ستم فلک به هم خواهد بود
Рубаи 117هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشدیاد تو ز خاطرم فراموش نشد